Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 października 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2521/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu P. L. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. Pełnomocnikiem z urzędu Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego J. R., który reprezentował Skarżącego przed tutejszym Sądem. Na rozprawie dor. pod. J. R. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu. (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Stosownie do § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, przeglądał akta sprawy w dniu 10 stycznia 2012 r., uczestniczył w rozprawie, a także złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2521/11. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.