Uzasadnienie
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2007 r. z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych, wydanej na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej [...], "Skarżącej" w rozpoznawanej sprawie, Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe.
Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa interpretacja została doręczona Skarżącej dnia 30 listopada 2007 r.
Pismem z dnia 13 grudnia 2007 r. Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Odpowiedź na wezwanie z dnia 10 stycznia 2008 r. doręczona została Skarżącej w dniu 11 stycznia 2008 r.
Pismem z dnia 31 grudnia 2007 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną z dnia [...] listopada 2007 r.
Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej przedwczesność, a w przypadku jej rozpatrywania o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Z ustaleń Sądu wynika, że Skarżąca po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, nie czekając na odpowiedź organu, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie.
Wyjaśniając cytowany wyżej przepis, wskazać należy, że termin trzydziestu dni na wniesienie skargi do Sądu znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten biegnie od dnia doręczenia stronie skarżącej odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu oznaczonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Po drugie, w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi jest sześćdziesięciodniowy. W tym przypadku biegnie on od dnia wniesienia wezwania do organu.
Zasadniczą zatem kwestią dla niniejszej sprawy jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z analizy przepisu wynika, że już następnego dnia po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do złożenia skargi, mimo, że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni na wniesienie skargi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/2007).
W sprawie niniejszej organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 10 stycznia 2008 r., doręczonym Skarżącej dzień później. Uznać zatem należy, że z chwilą doręczenia przedmiotowej odpowiedzi rozpoczął bieg termin trzydziestu dni na wniesienie skargi do Sądu. Ponieważ skarga wniesiona została przed rozpoczęciem biegu terminu, musiała zostać uznana za przedwczesną, a w konsekwencji odrzucona.
Zauważyć wypada, że Skarżąca skargę do Sądu wniosła w dniu 31 grudnia 2007 r., a więc 13 dni po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Ustawodawca przewidując tryb wskazany w przepisie art. 53 § 2 p.p.s.a. stworzył możliwość załatwienia konkretnej sprawy przez organ administracji bez potrzeby jej kierowania od razu do Sądu. Skarżąca jednak, nie czekając na stanowisko organu, wniosła skargę. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują terminu, w jakim wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno być "załatwione". Z interpretacji art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika jednak, że organ może to zrobić w każdym z sześćdziesięciu dni przewidzianych na wniesienie skargi. Z chwilą udzielenia odpowiedzi na wezwanie otwiera się bowiem dla strony termin trzydziestodniowy, w którym wniesienie skargi jest dopuszczalne.
Wobec takiego stanu rzeczy Sąd stwierdził, iż skarga Skarżącej jest niedopuszczalna, bowiem złożona została przedwcześnie. Niedopuszczalność skargi powoduje z kolei, że Sąd nie może w ogóle wypowiadać się co do meritum sprawy, a więc w przedmiocie interpretacji indywidualnej.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił zatem jak w sentencji.