Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2011 r., sygn. III SA/Wa 2545/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącym L.Z. i A.Z. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Krajowej Rady Doradców Podatkowych na pełnomocnika Skarżących, pismem z 6 grudnia 2011 r. został wyznaczony doradca podatkowy M. M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 lipca 2012 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie
Postanowieniem z 27 lipca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie przyznał pełnomocnikowi Skarżącego dor. pod. M. M. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Pismem z 2 sierpnia 2012 r. pełnomocnik Skarżących dor. pod. M. M. przesłał opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku tym zawarł oświadczenie, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia w innych sprawach, wynosi 240 zł.
Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% kwoty określonej w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, dor. pod. M.M. sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, o czym zawiadomił Sąd pismem z 2 sierpnia 2012 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.