Uzasadnienie
Skarżący – W. J. pismem z 1 lipca 2014 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego zawartego w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. utrzymującym w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie objętym wnioskiem o wystąpienie do Sądu Rejonowego W. o wyznaczenie kuratora w trybie art. 184 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie procesowej (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeśli ustawodawca przewidział środek zaskarżenia w odniesieniu do sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze decyzji, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiej decyzji w postępowaniu administracyjnym.
W badanej sprawie Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014r. wydane w pierwszej instancji.
Z akt sprawy wynika, iż Skarżący skorzystał z prawa wniesienia zażalenia od powyższego postanowienia do Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Jednakże do dnia udzielenia przez Organ odpowiedzi na niniejszą skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie rozpatrzył zażalenia na powyższe postanowienie.
Wskazać trzeba, że w sytuacji, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest zaś skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżone postanowienie wydano w pierwszej instancji, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że w sprawie nie wyczerpano toku instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.