Uzasadnienie
Sprawa dotyczyła Spółki posiadającej status zakładu pracy chronionej. Spółka zwróciła się do wójta o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach pobieranych przez gminę. W odpowiedzi, wójt wydał postanowienie z 18.04.2004 r., w którym odmówił wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu stwierdził, że nie może potwierdzić braku zaległości podatkowych, bowiem Spółka zalega z uiszczeniem podatku rolnego oraz leśnego. Zobowiązania z tytułu wymienionych podatków zostały - jak podkreślił wójt - wykazane w złożonych przez Spółkę deklaracjach.
W tej sytuacji, 21.04.2005 r.. Spółka złożyła zażalenie do SKO w C. W zażaleniu wskazała, że - w związku z posiadaniem statusu zakładu pracy chronionej - jest zwolniona z podatku leśnego oraz podatku rolnego, co wynika z art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku leśnym oraz art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku rolnym. W konsekwencji, wójt nie miał podstaw do odmowy wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach.
Po rozpatrzeniu zażalenia, dnia 11.07.2005 r. SKO wydało postanowienie, w którym utrzymało w mocy postanowienie wójta. W uzasadnieniu powołało szereg przepisów różnych ustaw, jednakże trudno było tam znaleźć rzeczową odpowiedź na zarzuty Spółki.
W tej sytuacji Spółka wniosła skargę do WSA w Warszawie, wnioskując o uchylenie postanowienia SKO oraz o zwrot kosztów postępowania. Podczas rozprawy Prezes Spółki powiedział, że inne zakłady pracy chronionej nie napotykają żadnych utrudnień w korzystaniu ze zwolnień od podatków rolnego i leśnego. Ponieważ reprezentowana przez niego Spółka także posiada ten status, więc korzystanie z powyższych zwolnień powinno być równie łatwe. W konsekwencji - zdaniem Prezesa - Spółka powinna uzyskać zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach pobieranych przez gminę.
WSA w Warszawie oddalił skargę Podatnika. W ustnym uzasadnieniu WSA stwierdził, że postanowienie w przedmiocie wydania zaświadczenia nie rozstrzyga kwestii merytorycznej, tj. nie przesądza czy podatnikowi przysługuje zwolnienie podatkowe. Zaświadczenie potwierdza jedynie stan wiedzy wynikający z dokumentacji, jaka znajduje się w posiadaniu organu podatkowego wydającego zaświadczenie.
Zdaniem składu sędziowskiego, w momencie, gdy podatnik zwraca się o zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach, to obowiązkiem organu jest weryfikacja odpowiednich dokumentów; tylko na ich podstawie następuje wydanie zaświadczenia lub odmowa wydania. W sytuacji, gdy podatnik złożył deklarację, w której wykazał zobowiązania podatkowe, których później nie uregulował - organ miał podstawy do wydania postanowienia o odmowie.
Sąd stwierdził zarazem, że celem działań Spółki było wykazanie prawa do zwolnienia podatkowego w podatku rolnym oraz podatku leśnym. Sąd ocenił zatem, że -z punktu widzenia realizacji powyższego celu - Spółka uruchomiła niewłaściwą procedurę. Jednocześnie sąd podkreślił, że wyrok nie rozstrzyga czy Spółka powinna uiszczać należności z tytułu spornych podatków. W tym kontekście podkreślono, że uzasadnienie zaskarżonego SKO zostało sporządzone nieprawidłowo; jak zauważył WSA, SKO postąpiło podobnie jak podatnik, tj. wdało się w merytoryczne rozważania odnośnie zobowiązania podatkowego. Niezależnie od powyższego, samo rozstrzygnięcie SKO /utrzymanie w mocy odmowy wydania zaświadczenia/ było prawidłowe i dlatego skargę należało oddalić.