Uzasadnienie
Skarżąca – M. Sp. z o.o. załączyła do skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z uwagi na złą sytuacją finansową nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi w wysokości 6.502 zł. Skarżąca oświadczyła, że kapitał zakładowy spółki wynosi 100.000 zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok to 494.309,60 zł. Ostatni rok obrotowy spółka zamknęła startą w wysokości 821.350,48 zł. Skarżąca oświadczyła ponadto, że posiada środki na rachunkach bankowych i w kasie w wysokości 128.852,55 zł. Jej należności krótkoterminowe wynoszą 3.511.503,52 zł, a zobowiązania krótkoterminowe 6.403.340,69 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), zgodnie z tym przepisem osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Zdaniem referendarza sądowego, skarżąca powyższej przesłanki nie spełnia.
Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżąca argumentuje swój wniosek złą sytuacją finansową, która uniemożliwia jej uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 6.502 zł.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że należny w niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł (wpis stały), a nie 6.502 zł (zob. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jest to najniższy możliwy wpis w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem referendarza sądowego, nie sposób przyjąć, że spółka prawa handlowego, nawet mimo problemów finansowych, nie jest w stanie uiścić opłaty w tej wysokości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.