Uzasadnienie
Skarżąca - L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na orzeczenie wskazane w komparycji niniejszego postanowienia.
Wraz ze skargą oraz aktami sprawy organ przekazał do Sądu wydaną w wyniku uwzględnienia skargi zmianę interpretacji indywidualnej, w której uznał stanowisko Skarżącej przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ordynacji podatkowej w zakresie ustalenia terminu przechowywania ksiąg podatkowych i dokumentów z lat, w których Skarżąca poniosła stratę podatkową, za prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej orzekł o zmianie wydanej przez siebie interpretacji wskazując, iż czyni to w ramach uwzględnienia w całości skargi. Wydana w dniu 10 września 2019 r. interpretacja stanowi nowy akt i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu. Tym samym należało uznać, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności interpretacji z 10 września 2019 r., stało się bezprzedmiotowe.
W tych warunkach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na sumę kosztów składały się zwrot uiszczonego przez Skarżąca wpisu sądowego od skargi, opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł. Wynagrodzenie pełnomocnika zostało ustalone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji.