Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lipca 2016 r. spółka S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywana dalej: "Spółka", "Skarżąca"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...].
Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia (wyciąg z rejestru sądowego).
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 1 września 2016 r.
Pismem z dnia 13 września 2016 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 13 września 2016 r. – data stempla pocztowego) pełnomocnik Spółki wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, podkreślając jednocześnie, że oryginał udzielonego mu pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej znajduje się w aktach administracyjnych sprawy i został przedłożony Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 25 maja 2016 r. Pełnomocnik wyjaśnił również, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się upoważnienie wystawione przez Prezesa Spółki dla L.B. do udzielania pełnomocnictw. Pełnomocnik wskazał także, że w aktach sprawy znajduje się wyciąg z rejestru handlowego Spółki poświadczający uprawnienie osób do udzielania pełnomocnictwa w imieniu Spółki.
Pełnomocnik Spółki wyjaśnił, że w związku z tym, że żądane przez Sąd dokumenty znajdowały się w aktach sprawy, działał w przekonaniu, że doręczone wezwanie z dnia 31 sierpnia 2016 r. "zostało de facto spełnione w oparciu o zgromadzone w aktach dokumenty".
Do wniosku pełnomocnik Skarżącej dołączył: pełnomocnictwo z dnia 12 kwietnia 2016 r. udzielone L.B. przez Prezesa Zarządu Spółki D. N. do reprezentowania Skarżącej m.in. przed sądami administracyjnymi, które zezwalało na ustanawianie dalszych pełnomocników, pełnomocnictwo z dnia 19 maja 2016 r. udzielone radcy prawnemu w niniejszej sprawie przez L. B. do działania m.in. przed sądami administracyjnymi obu instancji i odpis aktualny na dzień 13 września 2016 r. z Krajowego Rejestru Sądowego.
Zarządzeniem z dnia 19 września 2016 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do wskazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uprawdopodobnienia, że do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie doszło z winy strony skarżącej.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 września 2016 r.
Pełnomocnik Spółki pismem z dnia 29 września 2016 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 30 września 2016 r.) wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi ustała w dniu 13 września 2016 r.
Pełnomocnik wyjaśnił, że po otrzymaniu wezwania sądowego z dnia 30 sierpnia 2016 r. dokonał ponownej weryfikacji pełnomocnictw przedłożonych w postępowaniu zarówno co do formy jak i treści. W tym celu skontaktował się z Prezesem spółki D.N. przebywającym w Niemczech, celem ustalenia sposobu i formy przedłożonego pełnomocnictwa, jak również jego pierwotnej skuteczności. Pełnomocnik Spółki skontaktował się z Prezesem Skarżącej w dniu 13 września 2016 r. i potwierdził, że oryginał pełnomocnictwa udzielonego L. B. został złożony w Urzędzie Kontroli Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z wyjaśnień pełnomocnika strony wynika, że przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi ustała w dniu 13 września 2016 r., tj. w dniu skontaktowania się z Prezesem Spółki. Jednakże twierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dokumentami. Sąd nie jest zatem w stanie z całą pewnością ustalić, że pełnomocnik, składając wniosek, dochował terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. czyli, że wniosek złożył w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W związku z istniejącymi wątpliwościami co do terminu złożenia wniosku Sąd postanowił rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie w trybie przewidzianym w art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 65/11, B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 3, LexisNexis Warszawa 2011, str. 291).
Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Jeżeli przy dokonywaniu określonych czynności procesowych strona korzystała z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, to przy tej ocenie również należy ocenić obiektywny miernik należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego dbającego o interesy mocodawcy.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie wskazał żadnej przyczyny mogącej uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi, pełnomocnik Skarżącej wskazał na trudności w nawiązaniu kontaktu z Prezesem Spółki, który był potrzebny dla potwierdzenia, że "pełnomocnictwo udzielone L.B. zostało przedłożone w Urzędzie Kontroli Skarbowej w oryginale i w przepisanej prawem formie".
Na wstępie należy podkreślić, że pełnomocnik nie wyjaśnił na czym polegały powoływane w piśmie z dnia 29 września 2016 r. trudności komunikacyjne z Prezesem, co wydaje się niezbędne, uwzględniwszy obecne możliwości techniczne i dostępność różnych sposobów kontaktowania się na odległość, od telefonu komórkowego począwszy.
Powołując się na konieczność potwierdzenia, że pełnomocnictwo udzielone L. B. zostało złożone w oryginale i przepisanej formie w Urzędzie Kontroli Skarbowej, pełnomocnik nie wyjaśnił powodów takiego postępowania zważywszy, że dokument ten znajdował się wśród dokumentów, o kopie których pełnomocnik wystąpił do organu pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. w trakcie postępowania administracyjnego i których odbiór potwierdził w dniu 11 lipca 2016 r.
Pełnomocnik Skarżącej do wniosku z dnia 13 września 2016 r. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi dołączył kopię pełnomocnictwa z dnia 12 kwietnia 2016 r., której zgodność została przez niego potwierdzona z oryginałem.
We wniosku z dnia 13 września 2016 r. pełnomocnik wyjaśnił, że w aktach sprawy znajduje się oryginał pełnomocnictwa przedłożony Dyrektorowi Izby skarbowej w dniu 25 maja 2016 r. upoważniający go do reprezentowania Spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik wyjaśnił również, że w aktach znajduje się pełnomocnictwo z dnia 12 kwietnia 2016 r. do reprezentowania Spółki, zawierające upoważnienie dla L. B. do udzielania pełnomocnictwa.
Pełnomocnik podkreślił we wniosku, że żądane dokumenty znajdowały się w aktach w związku z czym strona działała w przekonaniu, że otrzymane wezwanie z dnia 30 sierpnia 2016 r. (do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 22 lipca 2016 r.) "zostało de facto spełnione w oparciu o zgromadzone w aktach dokumenty". Skoro pełnomocnik był przekonany, że dokumenty, w posiadaniu których był Sąd po ich przesłaniu przez organ w związku ze złożoną skargą z dnia 22 lipca 2016 r., są kompletne i właściwe, to niewyjaśniona pozostaje kwestia kontaktowania się z Prezesem Spółki, celem potwierdzenia ich właściwości.
Jak wskazano na wstępie Sąd, oceniając wystąpienie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać przy dokonywaniu czynności przez profesjonalnego pełnomocnika. W tym kontekście należy zauważyć, że kancelaria pełnomocnika Spółki mieści się w W.. Powołane przez pełnomocnika w piśmie z dnia 29 września 2016 r. wątpliwości co do oryginału pełnomocnictwa z dnia 12 kwietnia 2016 r. znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy mogły być rozstrzygnięte poprzez przejrzenie dokumentów w budynku sądu, bez konieczności rozłożonego w czasie usilnego nawiązywania kontaktu z Prezesem Spółki przebywającym na terenie Niemiec.
W ocenie Sądu przedstawione okoliczności wskazują, że pełnomocnik Skarżącej nie uprawdopodobnił, stosownie do wymagań określonych w art. 87 § 2 p.p.s.a., braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.