Uzasadnienie
A. P. (dalej "Skarżący"), reprezentowany przez żonę D. P., wnioskiem złożonym na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych.
Sekretariat Sądu pismem z dnia z 23 lipca 2012 r. wezwał pełnomocnika Skarżącego do nadesłania wypełnionego formularza PPF, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Przesyłka zwierająca wezwanie z dnia 23 lipca 2012 r. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.
W myśl art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej "P.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru – w tym przypadku PPF. Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej formie reguluje art. 257 P.p.s.a., stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z przepisu tego wynika, że warunkiem rozpoznania merytorycznego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 23 lipca 2012 r. do nadesłania wypełnionego formularza PPF została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 lipca 2012 r.
W wezwaniu tym pouczono, że niezłożenie wniosku na formularzu PPF, w terminie siedmiu dni spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Pełnomocnik Skarżącego ani Skarżący do dnia dzisiejszego nie dostarczył do Sądu wypełnionego formularza PPF.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 257 w związku z art. 252 P.p.s.a. postanowił jak na wstępie.