Uzasadnienie
Pismem z 28 czerwca 2016 r., E. R. (dalej: "skarżąca"), działaniem radcy prawnego jako pełnomocnika, wniosła skargę na powołaną wyżej interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 maja 2017 r. Do skargi dołączono kserokopię pełnomocnictwa, której zgodność z oryginałem nie została potwierdzona.
Pismem z 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd"), wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 2 sierpnia 2017 r., wezwał radcę prawnego D. T. jako pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano, że do skargi została dołączona jedynie kserokopia żądanego dokumentu.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone ww. radcy prawnemu 22 sierpnia 2017 r. (k. 28 akt sądowych).
Dotychczas ww. brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym winno zostać do niej dołączone pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Powyższe wynika wprost z treści art. 46 § 3 ppsa, zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu przy skardze stanowi zatem brak formalny, który nie pozwala na nadanie prawidłowego biegu sprawie. Złożenie tego dokumentu lub jego wierzytelnego odpisu do akt podatkowych nie wyczerpuje bowiem obowiązku wynikającego z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ppsa.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W realiach niniejszej sprawy radca prawny D. T. nie złożyła pełnomocnictwa ani jego wierzytelnego odpisu do akt sądowych zarówno ze skargą, jak i nie uzupełniła braków formalnych skargi mimo prawidłowo doręczonego wezwania.
Dlatego też skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Orzeczenie w punkcie 2 postanowienia Sąd oparł o treść art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.