Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. M. K. i G. K., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r.
W dniu 3 marca 2009 r. wpłynął do Sądu wniosek Skarżącego cofający skargę, również w imieniu G. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
W związku ze złożonym wnioskiem Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd był związany skutecznym cofnięciem skargi.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przypadku cofnięcia skargi jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia