Uzasadnienie
K. C. (dalej powoływany jako "Skarżący") złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych precyzując, że wnosi o zwolnienie od wpisu sądowego.
Postanowieniem z 20 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2634/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na to postanowienie Skarżący wniósł sprzeciw, w którym podniósł, że nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem i w jego ocenie jest ono błędne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie Skarżący, pismem z 5 stycznia 2009 r. – już po wniesieniu przedmiotowego sprzeciwu - cofnął skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z 16 stycznia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2634/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie.
Jakkolwiek przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") nie zawierają normy, która pozwalałaby w takiej sytuacji umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy, to jednak Sąd doszedł do przekonania, że takie właśnie rozstrzygnięcie najpełniej oddaje istotę w sprawie, w której postępowanie zostało umorzone wskutek cofnięcia skargi. Stanowi ono mianowicie wyraz zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania również o przyznanie prawa pomocy w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.