Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 czerwca 2006 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. W. poinformował Sąd, iż Dyrektor Izby Skarbowej oraz Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. nie wykonali wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2004 r. sygn. akt III SA 2105/03 w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, październik i listopad 2000 r. w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] uchylającego zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. Nadto skarżący wskazał, że organy obu instancji "założyły sprawę w Sądzie Rejonowym Wydział [...]w R.". W związku z powyższym faktem skarżący złożył wniosek o wypłatę odszkodowania od organów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W., wnosząc o jej oddalenie, wyjaśnił, że zarzuty zawarte w skardze nie są związane merytorycznie z dotychczas prowadzonym przez Izbę Skarbową postępowaniami. Organ wskazał, że po uchyleniu zaskarżonych decyzji Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. decyzją z dnia [...] maja 2005 r. określił M. W. za miesiące czerwiec, październik oraz listopad 2000 r. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję M. W. nie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi. Natomiast pismem z dnia 27 kwietnia 2005 r. skarżący wniósł o wypłatę odszkodowania w wysokości 10.000 złotych. Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu przedmiotowego żądania decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] orzekł odmowę wypłaty odszkodowania.
Decyzja powyższa została skarżącemu doręczona w dniu 12 czerwca 2006 r.
W dniu 3 czerwca 2006 r. M. W. złożył skargę na niewykonanie wyroku Sądu z dnia 21 października 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powołanej dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że w sytuacji, gdy strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżący wezwania takiego do organu nie kierował, czym nie dopełnił wszystkich warunków dopuszczalności skargi.
Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Sąd, biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.