Uzasadnienie
Pismem z 30 października 2023 r. J. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą", "Stroną") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 4 grudnia 2023 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie: (1) oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi; (2) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została odebrana przez Skarżącą w dniu 13 grudnia 2023 r.
W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "P.p.s.a.").
Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.
Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał rejestr przedsiębiorców- Krajowy Rejestr Sądowy (KRS).
Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 P.p.s.a.). Niewskazanie natomiast wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, w której sporna jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. W takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe ustalenie wpisu od skargi, uiszczenie zaś wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi.
Wskazać w związku z tym należy, że przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, LEX nr 1137792).
W rozpoznawanej sprawie Strona zaskarżyła decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy.
Z kolei na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie powyższe wymogi formalne nie zostały spełnione przez Skarżącą. Wezwanie do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało doręczone Skarżącej w dniu 13 grudnia 2023 r. Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na Stronę obowiązków upłynął 20 grudnia 2023 r. W zakreślonym terminie Spółka nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nie nadesłała dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia przedmiotowej skargi, zgodnie z art. 29 P.p.s.a.
W związku z powyższym termin na usunięcie braków skargi upłynął bezskutecznie.
Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie, zaistniała podstawa do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia