Uzasadnienie
Skarżąca – B. AG z siedzibą w Szwajcarii wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie naliczenia i wypłaty niezwróconej kwoty należnego podatku VAT za okresy od stycznia do grudnia 2006 r. wraz z oprocentowaniem z tytułu nieterminowego zwrotu podatku od towarów i usług za ww. okres.
Następnie pismem z dnia 14 maja 2015 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącą doradcy podatkowemu M.K. nie wyłączało cofnięcia skargi z zakresu umocowania (art. 39 p.p.s.a.).
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O zwrocie uiszczonego przez Skarżącą wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.