Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 listopada 2013 r. Skarżąca – R. M. reprezentowana przez dor. pod. R.K. została wezwana pismem z 6 listopada 2013 r., do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego, Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2014 r. referendarz sądowy, pozostawił wniosek Skarżącej bez rozpoznania.
Następnie. Skarżąca, reprezentowana przez dor. pod. R.K. pismem z 4 lutego 2014 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 listopada 2013 r.
Wezwanie to, zostało wysłane do pełnomocnika Skarżącej, dor. pod. R.K. 4 lutego 2014 r. na adres wskazany w skardze i doręczone 17 lutego 2014 r. (k. 35).
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do 11 marca 2014 r. Skarżąca, ani jej pełnomocnik mimo pouczenia, nie uiścili należnego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg 18 lutego 2014 r. i upłynął z dniem 24 lutego 2014 r. (poniedziałek). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony.
Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji postanowienia.