Uzasadnienie
M. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca"), działając poprzez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wraz ze skargą uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 listopada 2018 r. pismem z dnia 26 listopada 2018 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej z dniem 13 grudnia 2018 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.".
Pełnomocnik Skarżącej, do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Natomiast według art. 46 § 2 p.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa do akt sądowych. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, iż istotą obowiązku przewidzianego w art. 46 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie uprawnienia pełnomocnika do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi.
Jak wcześniej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 13 grudnia 2018 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 20 grudnia 2018 r. (czwartek). Pomimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.