Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2664/14, wezwano A. Z. - pełnomocnika Skarżących – R. Z. i S. Z. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie odmowy odroczenia płatności zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.
W zażaleniu z 17 września 2014r. pełnomocnik wniósł o uchylenie ww. zarządzenia, argumentując iż wpis w sprawie powinien być wpisem stosunkowym, a nie stałym.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej III Wydziału WSA w Warszawie z 8 grudnia 2014r. pełnomocnika wezwano do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego zażalenia w postaci nadesłania oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżących przed NSA lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem jego odrzucenia. Pełnomocnika poinformowano, iż znajdujące się w aktach pełnomocnictwo nie zawiera umocowania do działania w imieniu strony skarżącej przed NSA.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik Skarżących nadesłał drogą elektroniczną pismo z dnia 2 stycznia 2015r., do którego dołączona została kserokopia pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżących przed NSA oraz przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z dnia 30 marca 2014 r. ponownie wezwano pełnomocnika Skarżących do usunięcia braków formalnych zażalenia – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, iż obecnie przepisy ustawy procesowej nie dopuszczają możliwości wniesienia pisma procesowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik nadesłał kserokopię pełnomocnictwa uwierzytelnioną przez siebie osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak dokumentu pełnomocnictwa jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu.
Jak wynika z art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (pkt 1), do prowadzenia poszczególnych spraw (pkt 2), do niektórych tylko czynności w postępowaniu (pkt 3).
W myśl art. 39 P.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem (pkt 1), udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach (pkt 2), cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie (pkt 3) i odbioru kosztów postępowania (pkt 4).
Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, o czym stanowi art. 197 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie Skarżący w dniu 14 lipca 2014 r. udzielili pełnomocnictwa A. Z. wskazując, że obejmuje ono prawo do reprezentowania ich w postępowaniu przed WSA w Warszawie.
Sąd uznał, że z uwagi na zakres pełnomocnictwa pierwotnego, ww. pełnomocnik był uprawniony do reprezentowania Skarżących jedynie przed WSA w Warszawie w ww. sprawie. Pełnomocnictwo to w dacie, w której zostało udzielone nie obejmowało swym zakresem pozostałych czynności, jak wniesienie zażalenia do NSA.
W związku z tym zasadne, w ocenie Sądu, było wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez nadesłanie pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do reprezentowania Skarżącego przed NSA lub przed sądami administracyjnymi.
Sąd podkreśla, iż pełnomocnik był dwukrotnie wzywany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa. W odpowiedzi bowiem na pierwsze wezwanie pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo drogą elektroniczną. W związku z powyższym Sąd ponownie wezwał pełnomocnika do przedłożenia właściwego pełnomocnictwa. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 21 kwietnia 2015r. W odpowiedzi na powyższe nadesłał on potwierdzoną przez siebie "za zgodność z oryginałem" kserokopię pełnomocnictwa.
Zauważyć należy, że organem uprawnionym do potwierdzania za zgodność oryginałem dokumentów jest notariusz (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie, (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.). Za zgodność z oryginałem może poświadczyć występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym (por. art. 48 § 3 ppsa. w zw. z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.; art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm.; art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 ze zm.), o czym pełnomocnik został pouczony przez Sąd przy piśmie z dnia 5 listopada 2014 r. (k. nr 29 akt sądowych).
W związku z powyższym Sąd uznał, iż pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, o które był dwukrotnie wzywany.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.