Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2011 r. odmawiającej E. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżaca") stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do listopada 2005 r. w wysokości 13.515,00 zł.
Spór w sprawie dotyczył kwestii zwolnienia od podatku VAT usług edukacyjnych (w okresie od stycznia do listopada 2005 r.) zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm., w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2011 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Poz. 270; dalej:
"P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 54/12, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE" lub "ETS") następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
czy przepisy art. 132 ust.1 lit. i), art. 133 i 134 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.;) dalej zwanej Dyrektywą 112, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych, które wynika z art. 43 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa o VAT) w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do tej ustawy, w stanie prawnym obowiązującym w 2010 r. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy ze względu na niezgodność zwolnienia z przepisami Dyrektywy 112, podatnik na podstawie art. 168 tej Dyrektywy będzie uprawniony jednocześnie do stosowania zwolnienia od podatku oraz korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W świetle stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy oraz przepisów materialnoprawnych znajdujących w niej zastosowanie, Sąd uznał, że odpowiedzi udzielone przez ETS na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na jej wynik.
Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego.
Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia sprawy prejudycjalnej, która ma podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Pozwoli także w sposób prawidłowy uzasadnić rozstrzygnięcie sprawy, bez ryzyka naruszenia art. 141 § 4 zdanie drugie P.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi, bądź też uchroni stronę skarżącą od ryzyka poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego. Skoro Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela wątpliwości, o których mowa w powołanym wyżej postanowieniu NSA (I FSK 54/12), to może skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., bez konieczności zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym, które już zostało postawione.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ustawodawca nie wymienił wprost ETS (TSUE), jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym przez NSA w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - dopisek Sądu) jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb.
Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed TSUE jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu, mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wykładni językowej art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uzupełnionej wykładnią systemową i celowościową, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.