Uzasadnienie
A. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...].
W piśmie z dnia 12 czerwca 2018 r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, oświadczyła, że cofa powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "Ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 Ppsa.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 161 § 2 Ppsa postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 Ppsa, umorzył postępowanie sądowe. O kosztach Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.