Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r. T. sp. z o.o. z siedzibą w W. – Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od gier.
Skarżąca pismem z 11 września 2012 r. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od gier z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych za miesiąc czerwiec 2011 r.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca stwierdziła, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, iż łączna kwota zobowiązań wobec organów podatkowych wynosi 1.700.000 zł. Zdaniem Skarżącej zaległość przekracza możliwości finansowe spółki. Ponadto zarzuciła niezgodne z prawem pozbawienie przez organ podatkowy prawa do dwuinstancyjności postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217).
Skarżąca we wniosku zawarła "wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r." określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od gier z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych za miesiąc czerwiec 2011 r.
W związku z tym, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, a wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji, w ocenie Sądu nie można rozstrzygnąć o wstrzymaniu wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., albowiem instytucja wstrzymania dotyczy tylko zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności.
Co prawda art. 61 § 3 P.p.s.a rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże rozszerzenie to dotyczy aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W związku z powyższym należy podkreślić, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...], o której wstrzymanie wniosła Skarżąca nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania wstrzymaniem wykonania. Przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Dlatego też wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., należało uznać za bezzasadny.
Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania ww. decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.