Uzasadnienie
W wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF M. S. ("Skarżący", "Wnioskodawca") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie ma również stałego miejsca zamieszkania. Pozostaje na częściowym utrzymaniu ojca, który kupuje mu żywność i środki czystości. Wnioskodawca stara się o pracę, ale ze względu na stan zdrowia nikt go nie chce zatrudnić. Skarżący nie leczy się, z uwagi na brak środków finansowych. Skarżący oświadczył ponadto, że aktualnie ojciec odmówił mu zamieszkiwania pod wspólnym dachem, ze względu na brak pracy i niepodejmowanie leczenia. Wnioskodawca pomieszkuje u znajomych, którzy go wspierają. Z oświadczeń Skarżącego wynika, że nie posiada on żadnego majątku ani oszczędności. Występujący w sprawie pełnomocnik reprezentuje Wnioskodawcę nieodpłatnie.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do przedstawienie dodatkowych dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową Skarżącego, jego pełnomocnik wyjaśnił, że Skarżący nie ma stałego źródła utrzymania i z nikim nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Do niedawna mieszkał z ojcem, który go utrzymywał. Ze względu na brak zatrudnienia Wnioskodawca od kliku lat nie składał zeznań podatkowych. Nie posiada statusu osoby bezrobotnej i nie otrzymuje zasiłku, bowiem nie spełnia wymaganych warunków. Skarżący nie ma rachunku bankowego. Utrzymuje się z pomocy udzielanej przez ojca i znajomych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej - P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z oświadczeń Skarżącego, złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy (art. 233 § KK) wynika, że jego sytuacja życiowa i finansowa jest bardzo trudna.
Skarżący nie uzyskuje bowiem żadnych dochodów, nie ma stałego miejsca zamieszkania i nie ma środków finansowych na leczenie. Z uwagi na sytuację rodzinną i finansową Wnioskodawcy, pełnomocnik reprezentuje go w niniejszym postępowaniu bez pobierania wynagrodzenia.
W konsekwencji, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej i życiowej Skarżącego.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.