Uzasadnienie
T. GmbH z siedzibą w Austrii (dalej jako "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2010 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art. 28e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej jako "uptu", w związku z uznaniem, że miejsce świadczenia usług zakupionych przez Skarżącą nie powinno być ustalane na jego podstawie, a w konsekwencji dokonania błędnego ustalenia, iż miejsce świadczenia tychże usług będzie znajdować się zgodnie z art. 28b ust. 1 uptu w państwie siedziby Skarżącej, której z tego względu nie będzie przysługiwać zwrot podatku od towarów i usług za wyświadczone na jej rzecz usługi na terytorium Polski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Postępowanie w sprawie należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "Ppsa", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając na uwadze powołaną regulację, wskazać trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 611/11 skierował do Trybunałów Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
- a) czy unormowania wynikające z art. 44 i 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.) - dalej "Dyrektywa 112", należy interpretować w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania towarów, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, umieszczanie towarów na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie tych towarów dla klienta, wydawanie towarów, rozładunek i załadunek oraz w stosunku do niektórych klientów przepakowywanie materiałów dostarczonych w opakowaniach zbiorczych do indywidualnych zestawów, są usługami związanymi z nieruchomościami, które opodatkowane są w miejscu, w którym znajduje się nieruchomość, zgodnie z art. 47 Dyrektywy 112,
- b) czy też należy przyjąć, że są to usługi opodatkowane w miejscu, gdzie usługobiorca, na rzecz którego świadczone są usługi, posiada stałą siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub w przypadku jej braku, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, stosownie do art. 44 Dyrektywy 112.
W niniejszej sprawie spór między Skarżącą a organem sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy miejscem świadczenia usług zakupionych przez Skarżącą będzie znajdować się w państwie siedziby Skarżącej, której z tego względu nie będzie przysługiwać zwrot podatku od towarów i usług za wyświadczone na jej rzecz usługi na terytorium Polski.
W tych okolicznościach – wobec zwrócenia się przez NSA z pytaniami prejudycjalnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie wykładni ww. przepisów prawa unijnego – Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed TSUE i dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa.