Uzasadnienie
Skarżący – S.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, motywując to tragiczną sytuacją materialną. Wskazał, że jedynym jego dochodem jest renta rolnicza w wysokości 211 zł miesięcznie. Podał, że jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 8,7 ha, która od wielu lat leży odłogiem i nie przynosi jakiegokolwiek dochodu. Nadto jest współwłaścicielem zagrody gospodarskiej po rodzicach, gdzie wszystkie budynki (dom, obora) są w stanie ruiny. Skarżący podkreślił, że nie ma oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Dodał, że jest ogromnie zadłużony względem państwa i osób prywatnych, a wobec niego toczą się postępowania komornicze. Skarżący nie posiada konta bankowego.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF. Oświadczył, że od 20 lat zeznania podatkowe składa za niego KRUS. Przedstawił zestawienie wydatków, wśród których wymienił gaz (100 zł), prąd (50 zł), transport (150 zł), rzeczy biurowe (100 zł), "żarcie dla myszy i szczurów" (20 zł), leki (85 zł), "żarcie" (200 zł), inne (100 zł). Jako źródła pokrycia tych wydatków wskazał rentę, pożyczki od znajomych i "lichwiarzy", wyprzedaż narzędzi rolniczych i przedmiotów własnych, "śmietniki produktów spożywczych". Skarżący zaznaczył, że nie stać go na kserokopie licznych wyroków sądowych i wezwań komorniczych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Co prawda Skarżący posiada nieruchomość rolną o powierzchni 8,7 ha, jednakże od wielu lat nie przynosi ona jakiegokolwiek dochodu, czego powodem jest choroba i brak chętnych dzierżawców. W tej sytuacji jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest renta rolnicza w wysokości 211 zł miesięcznie.
Z powyższego wynika zatem, że środki, którymi dysponuje są ograniczone i nie pozwalają na zaspokojenie nawet niezbędnych potrzeb życiowych takich jak wyżywienie, koszty utrzymania domu, czy zakup leków. Jak sam wskazał źródłem pokrycia wspomnianych kosztów bytowych są oprócz renty, także pożyczki oraz wyprzedaż narzędzi rolniczych.
Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych (tych już wymagalnych w postaci wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz potencjalnych innych – wykraczających poza ten wpis – takich jak koszt opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł czy koszt wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.