Uzasadnienie
- 1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.
- 2) Skarżąca B. J., wnioskiem w skardze oraz wnioskiem zawartym na formularzu PPF (data 18/09/2017 r), zwróciła się przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powołała się na to, ze jedyne źródło utrzymania to alimenty na córkę (2 tys zł). Wskazała, ze nie posiada rachunków bankowych, w 2016 r. uzyskała przychód w wysokość 1716 zł, nie pracuje i nie posiada zaświadczenia o statusie osoby bezrobotnej. Wskazała, ze uzyskiwane środki z tytułu alimentów przeznacza na opłaty za media, czynsz, środki czystości, energię, żywność.
- 3) Kalkulacji kosztów życia, wysokości kosztów obsługi prawnej i źródeł jej finansowania (pkt 7 wezwania) jak też innych informacji wymienionych w wezewaniu – nie nadesłała. Przekazała fotokopię zeznania w podatku dochodowym.
- 4) Jedyny wymagany na obecnym etapie koszt sądowy, to wpis od skargi, w wysokości niespełna 1800 zł Oznacza to, że po uiszczeniu tej kwoty skarga Strony zostanie rozpoznana. Do tego zakresu prawa pomocy, tj. kosztów wymagalnych, referendarz sądowy ograniczył rozpoznanie wniosku: sytuacja życiowa Strony Skarżącej może bowiem (zawsze) zmieniać się. Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże bez udzielenia przez nią wszystkich informacji o stanie finansowym gospodarstwa domowego Strony, niemożliwe jest przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przekazane informacje są, zdaniem urzędnika sądowego, niepełne i niespójne a wybiórcze, ponieważ Skarżąca pominęła istotne elementy, które składają się na jej sytuację finansową. Nie znane pozostały źródła i wysokość finansowania profesjonalnej pomocy prawnej w sprawie. Nie znane pozostały szczegóły miesięcznej gospodarki finansowej. Nie znane pozostały również losy 470 tys zł otrzymanych onegdaj przez Skarżącą tytułem sprzedaży lokalu mieszkalnego i udziału w nieruchomości wspólnej. Referendarz sądowy zauważa, że treści aktu notarialnego wynika, że środki te zostały przelane na rachunek bankowy posiadany przez Stronę: strona nie wyjaśniła kiedy zlikwidowała rachunek bankowy i na jaki cel przeznaczyła wspomniane środki. Również w aktach administracyjnych zostały poczynione wzmianki o posiadanych przez Stronę rachunkach bankowych. Zdaniem urzędnika sądowego, wykazanie sytuacji Strony w sposób uzasadniający przyznanie prawa pomocy nie polega na wybiórczym przedstawieniu elementów mogących świadczyć o mizerii kondycji życiowej, lecz na przedstawieniu pełni informacji – tak, by mogła ona zostać poddana ocenie przez Sąd.
- 5) Niemożliwe jest przyznanie stronie prawa pomocy także z tego powodu – choć to drugorzędny aspekt sprawy - że strona zadeklarowała, że wszystkie jej koszty utrzymania są pokrywane z kwoty uzyskiwanej tytułem alimentów. Tymczasem z załączonego zeznania podatkowego w podatku dochodowym wynika, że uzyskała dodatkowo kwotę ponad 1700 zł, co do której – w rezultacie oświadczeń złożonych przez Stronę – należy stwierdzić wolność w jej gospodarowaniu, także jeżeli chodzi o przeznaczenie na koszty postępowania sądowego. W każdym natomiast razie, zdaniem referendarza sądowego, wykazując należny szacunek dla stanu rodzinnego Skarżącej i sposobu gospodarowania uzyskiwanymi środkami przy uwzględnieniu przekazanych do akt sprawy informacji o je stanie majątkowym, brak jest podstaw do przyjęcia poglądu, że Skarżąca jest niezdolna do wygospodarowania - z posiadanych przychodów – przy skrótowo jedynie zadeklarowanej przez nią strukturze wydatków, kwoty niespełna 1800 zł należnej obecnie z tytułu wpisu od skargi.
- 6) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.