Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 sierpnia 2012 r., R.D. (dalej: "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...], [...], [...] oraz [...] obejmujących podatek od towarów i usług za okres 01/2004 -12/2004r.
Po wywołaniu sprawy, na posiedzeniu w dniu 12 marca 2013 r., przed sprawozdaniem sędziego sprawozdawcy, Skarżący uczestniczący w rozprawie osobiście, złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.