Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania D. L. (dalej "Skarżący") od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. orzekającej odpowiedzialność Skarżącego za zaległości podatkowe spółki "A.". W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy wskazał, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r. została doręczona w dniu 14 kwietnia 2008 r. pełnoletniemu domownikowi (żonie Skarżącego). Decyzja zawierała pouczenie o trybie odwoławczym. Termin 14 dniowy do wniesienia odwołania upłynął w dniu 28 kwietnia 2008 r. Skarżący złożył odwołanie od decyzji w kancelarii Urzędu Skarbowego W. w dniu 5 maja 2008 r., a więc po ustawowym terminie. Organ podatkowy zaznaczył, że Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu.
W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o stwierdzenie jego nieważności i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił rażące naruszenie art. 12 § 6 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej "Op", poprzez przyjęcie jako daty wniesienia odwołania nie daty nadania, lecz daty wpływu przesyłki do kancelarii urzędu skarbowego. Skarżący wyjaśnił, że nie składał odwołania osobiście w organie podatkowym, lecz przesłał je pocztą w dniu 25 kwietnia 2008 r. Do skargi załączył kserokopię potwierdzenia nadania odwołania listem poleconym (nr przesyłki poleconej [...]).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma organ wyjaśnił, że Urząd Skarbowy W., jednoznacznie stwierdził, że odwołanie zostało złożone w kancelarii organu podatkowego w dniu 5 maja 2008 r.
Skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu przedstawił oryginał potwierdzenia nadania odwołania od decyzji z [...] kwietnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdzając uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przyjął, że Skarżący osobiście złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w dniu 5 maja 2008 r.
Skarżący, oświadczył natomiast, że nie składał odwołania osobiście w organie podatkowym, lecz przesłał je pocztą w dniu 25 kwietnia 2008 r. – a więc w terminie do wniesienia odwołania.
W świetle powyższego, oczywisty wydaje się wniosek, że w niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia okoliczności faktycznych. Należy wskazać, że ustalenie, czy strona dokonała określonej czynności w ustawowym terminie należy do sfery faktu a nie prawa. Warto przy tym pamiętać, że jest to zagadnienie szczególnie newralgiczne, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywołać mogą dla stron daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie rzeczy do pozbawienia jej prawa do sądu. W tym zakresie nie mogą istnieć jakiekolwiek niewyjaśnione wątpliwości.
Uwzględniając powyższe w rozpatrywanej sprawie, należy zauważyć, że w zaskarżonym postanowieniu organ podatkowy za bezsporne przyjął wniesienie przez Skarżącego odwołania bezpośrednio (osobiście) do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w dniu 5 maja 2008 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu. Swój wniosek wyciągnął z prezentaty widniejącej na pierwszej stronie odwołania oraz pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego informującego, że odwołanie zostało złożone w kancelarii organu podatkowego w dniu 5 maja 2008 r.
Stwierdzić jednak należy, że przedstawione wnioski zostały podważone przez Skarżącego. W skardze oświadczył on, że nie składał odwołania osobiście, lecz przesłał je pocztą w dniu 25 kwietnia 2008 r. Ponadto przedstawił na wezwanie Sądu oryginał potwierdzenia nadania w dniu 25 kwietnia 2008 r. pisma skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej w W. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (nr przesyłki poleconej [...]).
Potrzeba przeprowadzenia czynności wyjaśniających w kwestii ustalenia daty i sposobu wniesienia przez Skarżącego odwołania zyskuje dodatkowe wsparcie w fakcie, że z jednej strony prezentata Urzędu Skarbowego W. z datą 5 maja 2008 r. "wpłynęło" nie jest podpisana ani przez osobę składającą, ani przez osobę, która przyjęła złożone pismo. Z drugiej jednak strony przedstawienie oryginału potwierdzenia nadania w urzędzie pocztowym w dniu 25 kwietnia 2008 r. pisma skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej w W. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (nr przesyłki poleconej [...]) nie przesądza, że przedmiotem tej przesyłki było odwołanie.
Mimo pojawiających się wątpliwości, zdaniem Sądu, Skarżący zdołał skutecznie podważyć okoliczność faktyczną stanowiącą podstawę zastosowania w sprawie art. 228 § 1 pkt 2 Op. Złożone oświadczenie oraz przedstawiony oryginał potwierdzenia nadania pisma skierowanego za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego do Dyrektora Izby Skarbowej conajmniej uprawdopodabnia tezę, że Skarżący zdołał w ustawowym terminie wnieść odwołanie. Przy tym podkreślić należy, że okoliczność ta z pewnością ma istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby organ podatkowy nie przyjął, że wniesienie odwołania nastąpiło po upływie terminu, to nie mógłby stwierdzić uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Oznacza to, że pogląd organu podatkowego o przekroczeniu terminu przez Skarżącego do wniesienia odwołania był co najmniej przedwczesny.
Wobec rozbieżności co do daty i sposobu wniesienia przez Skarżącego środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ podatkowy konieczne jest podjęcie działań dla jednoznacznego wyjaśnienia tej kwestii z uwzględnieniem przedstawionych przez stronę dowodów.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze. zm.) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy jest podstawą uchylenia zaskarżonego orzeczenia przez Sąd.
Z tego względu Sąd na podstawie powołanego przepisu oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.