Uzasadnienie
P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka") pismem z dnia 23 lipca 2014 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług podlegającego zapłacie za czerwiec 2012 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2014 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 2 września 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3.795 zł. W wezwaniu została pouczona, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Jednocześnie na podstawie zarządzenia z dnia 26 sierpnia 2014 r. Skarżąca została wezwana, pismem z dnia 2 września 2014 r., do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwania Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 9 września 2014 r., z której nie wynikały dane osób wchodzących w skład organu (brak wpisów).
Na podstawie zarządzenia z dnia 21 października 2014 r. Spółka została ponownie wezwana, pismem z dnia 24 października 2014 r., do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie Prezesa Zarządu P. sp. z o.o. z siedzibą w W., C.P., który podpisał skargę do reprezentacji Spółki w dacie jej wniesienia. Ponadto Skarżąca poinformowana została, że z nadesłanej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców wynika, że w chwili wnoszenia skargi strona skarżąca nie posiadała organu powołanego do jej reprezentowania. Jednocześnie powiadomiono Spółkę o konieczności poświadczania dokumentów przez osoby do tego upoważnione.
Prezes zarządu Spółki w odpowiedzi na wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia 13 listopada 2014 r., nadesłał wydruk ze strony www.krs-online.com.pl. z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ponadto wyjaśnił, że od 2010 r. do chwili obecnej pełni funkcję prezesa spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Natomiast w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Nieprzedstawienie przy składaniu skargi oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby do podpisania skargi, stanowi brak formalny skargi. Brak ten może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania.
W niniejszej sprawie Sąd dwukrotnie umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując Skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi.
Z akt sprawy wynika, że podjęte przez Spółkę czynności mające na celu uzupełnienie braku formalnego skargi nie sprostały wezwaniom Sądu z dnia 2 września 2014 r. i 24 października 2014 r. Skarżąca pomimo jasno sprecyzowanych wezwań oraz pouczeń nie nadesłała oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie prezesa zarządu C. P., który podpisał skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi.
Podkreślenia wymaga, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest osoba prawna, to na niej spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu tej osoby prawnej konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu.
Spółka pomimo przedłożenia, na wezwanie Sądu z dnia 2 września 2014 r., informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 9 września 2014 r., nie sprostała wymaganiom wezwania, gdyż z nadesłanego dokumentu nie wynikały dane osób wchodzących w skład organu, tym samym niemożliwe było stwierdzenie, że prezes zarządu C. P. samodzielnie był upoważniony do reprezentowania organu zarządzającego Spółki.
Jednocześnie nadesłanego przez Spółkę, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 października 2014 r., wydruku z elektronicznej wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można uznać za spełniającego wymogi wykazania umocowania organu osoby prawnej, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a. Pomimo tego, iż przepis ten nie precyzuje o jaki dokument chodzi, co jest uzasadnione ze względu na wielość podmiotów, które regulacja ta obejmuje i ich form organizacyjnych, uznać należy, że umocowanie takie musi mieć bądź formę dokumentu urzędowego (wyciąg z określonego rejestru, uchwała podjęta przez organ jednostki samorządu terytorialnego) bądź prywatnego (np. wyciąg ze statutu lub regulaminu organizacyjnego danej jednostki) (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2009 r., I FSK 2055/11/09). Tym samym nadesłanego wydruku z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można uznać za posiadający walor dokumentu w opisanym wyżej rozumieniu.
W związku z powyższym należy uznać, iż Skarżąca pomimo podjętych prób nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Na marginesie wskazać należy, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych nie będzie rozpoznawany. Rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi kończy bowiem postępowanie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od tej skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) jest bezprzedmiotowe, gdyż skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało już zakończone.
W tej sytuacji Sąd był zobowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.