Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga (nadana w Urzędzie Pocztowym na adres Sądu w dniu 10 sierpnia 2012r.) Skarżącej – C. S.A. z siedzibą w W. na interpretację Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2012r. w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013r., sygn. akt III SA/Wa 2719/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 6 marca 2013r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, że wniosła skargę bezpośrednio do WSA z powodu braku pouczenia jej przez organ o sposobie wniesienia skargi do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 p.p.s.a.). Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu i z uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, a w ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Skarżąca spełniła warunki formalne wymienione w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Analizując natomiast argumenty podane przez Skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd doszedł do przekonania, że wskazała ona takie okoliczności, które wykluczają możliwość przypisania stronie winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.
Jak wynika z akt sprawy Skarżąca nie została pouczona przez organ o sposobie wniesienia skargi do Sądu. Brak pouczenia co do sposobu zaskarżenia danego aktu należy uznać - zdaniem Sądu - za okoliczność wyłączającą winę.
Uznając, że niedochowanie terminu przez Skarżącą do wniesienia skargi jest następstwem okoliczności, na które Skarżąca nie miała wpływu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.