Uzasadnienie
Gmina N. (dalej jako "Skarżąca"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej zwany "Dyrektorem") z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Dyrektor ustosunkowując się do skargi przesłał do WSA w Warszawie wraz z aktami sprawy postanowienie z dnia [...] stycznia 2022 r. wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "P.p.s.a."), mocą którego uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości, tj. uchylił w całości zaskarżone postanowienie Dyrektora z dnia [...] listopada 2021 r. oraz postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku A.Z.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe postanowienie z [...] stycznia 2022 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 1 lutego 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Dyrektor wydając postanowienie z [...] stycznia 2022 r., mocą którego uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości, tj. uchylił w całości zaskarżone postanowienie Dyrektora z dnia [...] listopada 2021 r. oraz postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku A.Z. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej postanowienia z [...] stycznia 2022 r., co nastąpiło 1 lutego 2022 r., przestał istnieć przedmiot skargi, jakim było postanowienie Dyrektora z [...] listopada 2021 r. Uwzględnienie skargi przez organ powoduje, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd za zasadne uznał umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy.
W niniejszej sprawie do kosztów tych należy zaliczyć kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego określonego zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz koszty wynagrodzenia radcy prawnego w kwocie 480 zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).