Uzasadnienie
Skarżący B. B., na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku oraz dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i posiada udział 1/6 w mieszkaniu o powierzchni 86 m² o wartości 67.000 zł oraz udział 1/18 w dom letniskowy o powierzchni 60 m² o wartości 2.000 zł, a także oszczędności na rachunku bankowym lub w gotówce – 600 zł. Skarżący wskazał, że z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje 711 zł netto, a koszty jego utrzymania wynoszą 700 zł.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał zeznanie podatkowe PIT-37, z którego wynika, że w 2015 r. uzyskał przychód w kwocie 500 zł. Skarżący przesłał również wyciągi z rachunków bankowych oraz umowę o pracę.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1 cytowanego przepisu), a w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (§ 2 cytowanego przepisu).
Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 500 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Skarżący, z tytułu zatrudnienia uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 711 zł. Z nadesłanego zeznania podatkowego wynika, że w 2015 r. Skarżący uzyskał przychód w kwocie 500 zł. Analiza nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych prowadzi do wniosku, że Skarżący posiada niewielkie środki potrzebne do bieżącego utrzymania.
Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na opłacenie skargi. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącego od należnego od tej skargi wpisu.
Jednocześnie wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżący był zobowiązany. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącego do tego czasu może ulec poprawie.
W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.