Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 czerwca 2015r. oddalił skargę K.C. i D. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2014r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. Skarżący byli reprezentowani przez doradcę podatkowego M.Z..
Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku ww. pełnomocnik złożyła 29 czerwca 2015r. jedynie w imieniu Skarżącego – K.C., zaś skargę kasacyjną od ww. wyroku złożyła 28 września 2015r. w imieniu obojga Skarżących: K.C. i D.W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z treści art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a") wynika, że skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jest warunkiem sine qua non do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z 7 lipca 2004r. sygn. akt GZ 25/04, ONSA WSA 2005, nr 1 poz. 12).
Z art. 178 P.p.s.a. wynika natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zdaniem Sądu brak wystąpienia przez stronę z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia powoduje, że skargę kasacyjną złożoną przez taką osobę należy uznać za niedopuszczalną z innych przyczyn, w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. Również brak wniosku jednej ze stron postępowania sądowego o uzasadnienie wyroku stanowi przyczynę niedopuszczalności skargi kasacyjnej pochodzącej od tej strony.
Sąd stwierdza w związku z tym, że skoro z akt sądowych sprawy (k.
32) wynika, iż ustanowiony przez Skarżących w sprawie pełnomocnik złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem jedynie w imieniu Skarżącego – K. C., skarga kasacyjna D. W. jest niedopuszczalna, na mocy art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 173 § 2 P.p.s.a. Zasadne było więc wydanie rozstrzygnięcia zawartego w sentencji.