Uzasadnienie
Decyzją z [...] maja 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej NUS), na podstawie art. 207 § 1, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej Op), art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 oraz art. 30e ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm., dalej Updof), określił R.W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. w kwocie 3.145 zł.
Powodem takiego orzeczenia było ustalenie przez NUS, że podatnik uzyskał w dniu 7 sierpnia 2013 r. dochód ze sprzedaży udziału 1/8 części lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. [...]. Organ wskazał, że nabycie wspomnianego udziału nastąpiło w drodze spadkobrania w dniu [...] lutego 2012 r., zatem sprzedaż miała miejsce przed upływem 5 lat od jego nabycia. NUS podkreślił, że przychód ze sprzedaży udziału wyniósł 18.625 zł, tj. 1/8 ze 149.000 zł ceny zbycia lokalu. Podatnik nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających poniesione nakłady na wymienionej nieruchomości, zatem przychód ze sprzedaży został zmniejszony tylko o wartość zapłaconego podatku od spadków i darowizn w kwocie 2.073,85 zł. Podstawa opodatkowania wyniosła zatem ostatecznie 16.551 zł, zaś podatek obliczony według stawki 19% wyniósł 3.145 zł.
Decyzją z [...] września 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej DIAS), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Op, utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu DIAS podzielił argumentację NUS w zakresie powstania przychodu z tytułu zbycia 1/8 udziału w lokalu mieszkalnym, przyjętej wartości tego przychodu, wartości kosztów uzyskania przychodu oraz wartości podstawy opodatkowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podatnik zaskarżył decyzję DIAS i wniósł o o uchylenie wymagalności wzmiankowanej sumy.
W uzasadnieniu skarżący podał, że administracja skarbowa, jak wcześniej inne organa Rzeczypospolitej Polskiej pracujące za podatki, w ogóle ignoruje to, co piszę. Zawsze też wszelkie odwołania czy apelacje się oddalane. Doprowadziło to skarżącego do ruiny, a obecnie do utraty mieszkania. Dodał, że nie jest w stanie już czytać, ani obsługiwać elaboratów biurokracji, która dawno przekroczyła wszelkie normy sensu i przyzwoitości. Nadal zajmuje się wmawianiem mu, że jest złodziejem oraz wygrażaniem kodeksem karnym. Widać tu kolejny raz jak to człowiek niewinny nie ma się czego bać (tak mówią w telewizji). Wskazał, że jest to objaw uszczelniania systemu podatkowego po to by potem, gdy już go wyrzucą z mieszkania dać mu trzynastą pensję.
Skarżący wskazał również, że spadek nie był znaczny, zaś opodatkowanie przychodu ze zbycia lokalu prowadzi do podwójnego opodatkowania. Opisał również swoją sytuację życiową. Skarżący stwierdził, że zbycie przedmiotu spadku nie jest dochodem. Zwłaszcza w sytuacji, gdy kilku spadkobierców dokonuje zbycia lokalu mieszkalnego tylko po to by dokonać podziału przedmiotu spadkobrania.
DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej Ppsa), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 Ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Przedmiot sporu w tej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy w przypadku zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadkobrania w ogóle powstaje przychód postronnie zbywcy, nawet jeśli zbycie, tak jak w przypadku skarżącego, nastąpiło przed upływem 5 lat od nabycia lokalu mieszkalnego.
Zdaniem Sądu, racje w tym sporze należało przyznać organom podatkowym i tym samym uznać, że wniesiona skargą była niezasadna.
Zakreślając ramy prawne niniejszej sprawy należy wskazać, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d Updof wolne od podatku dochodowego w całości były przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c Updof, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny.
Natomiast na mocy ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., zniesiono wymienione zwolnienie podatkowe i wprowadzono regułę opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości, nabytych w drodze spadku lub darowizny, na zasadach ogólnych. A zatem co do zasady od 1 stycznia 2007 r. dochód ze sprzedaży nieruchomości, nabytej w drodze spadku, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie tej nieruchomości następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Jakkolwiek zatem na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 Updof opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie podlegają przychody, podlegające przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie podlegają przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytych w drodze spadku lub darowizny.
Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Updof, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 Updof przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 8 jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
Natomiast w świetle art. 22 ust. 6d Updof, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
W rozpoznawanej sprawie, w oparciu o przepisy obowiązującego prawa, organy słusznie przyjęły zatem, że przychodem skarżącego była 1/8 ceny zbycia lokalu w Otwocku, gdyż sprzedaż rzeczonego lokalu nastąpiła przed upływem 5 lat od jego nabycia przez podatnika w drodze darowizny. Zważywszy zaś, że podatnik nie udokumentował jakichkolwiek nakładów poczynionych na nieruchomości, za koszt uzyskania przychodu organy uznały jedynie kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn.
Skarżący kwestionuje fakt powstania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości otrzymanej w drodze spadkobrania. Podkreśla, że nabycie nieruchomości w wyniku spadku, a następnie jej sprzedaż, winny być neutralne podatkowo.
Sąd stwierdza jednak, że art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Updof obowiązuje w krajowym porządku prawnym i korzysta z domniemania zgodności z Konstytucją. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostało pytanie Sądu Rejonowego [...] w L. [...] Wydział [...], czy art. 10 ust. 8 litery od a do d i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 4 a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 roku o podatku od spadków i darowizn są zgodne z art. 21 ust. 1, art. 32 ust. 1 i 2 i 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Sprawa ta (sygn. [...]) czeka nadal na rozstrzygnięcie. W sytuacji zatem, w której do chwili obecnej Trybunał Konstytucyjny nie wypowiedział się w przedmiocie ewentualnej niezgodności tego przepisu z Konstytucją RP, nie było podstaw do odmowy zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Updof w rozpoznawanej sprawie.
Tytułem uzupełnienia należy wskazać, że w wyroku z 19 grudnia 2018 r., II FSK 45/17 NSA podniósł, że oczekiwanie na hipotetyczną zmianę stanu prawnego w następstwie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego nie może tamować toku postępowania sądowoadministracyjnego, tym bardziej, że w przypadku stwierdzenia niekonstytucyjności kwestionowanego przepisu skarżący będzie mógł zażądać wznowienia postępowania, czy to podatkowego (na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Op), czy to sądowoadministracyjnego (na podstawie art. 272 § 1 Ppsa).
Z tych też względów Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i tym samym skargę oddalił na podstawie art. 151 Ppsa.