Uzasadnienie
Pismem z 15 października 2004 r. T. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej: "SKO") z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r.
Wcześniej tj. w dniu 9 października 2009 r. Skarżąca wniosła do SKO wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 marca 2012 r. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie.
Natomiast postępowanie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] września 2009 r. zostało zakończone decyzją SKO z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...], którą SKO utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] września 2009 r.
Skarżąca złożyła na decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2906/12 uchylił decyzję SKO z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...].
Po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku z dnia 27 grudnia 2012 r. SKO decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] uchyliło własną decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Decyzją z [...] lipca 2013 r. Nr [...] SKO, po ponownym rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności, odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z [...] września 2009 r.
Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji, SKO decyzją z [...] września 2013 r. Nr [...] SKO uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] oraz stwierdziło nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] tj. będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Warszawie podjął zawieszone postępowanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Użyte w powołanym powyżej przepisie, w pkt 3, określenie "stało się" oznacza, iż chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego. Bezspornym w sprawie jest, że decyzją z [...] września 2013 r. SKO uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. oraz stwierdziło nieważność decyzji z dnia [...] września 2009 r., będącej podstawą skargi w niniejszej sprawie. Przestał zatem istnieć przedmiot zaskarżenia.
W ocenie Sądu, powyższe odpowiada trzeciej ze wskazanych w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem podkreślić, iż Sąd rozpoznając sprawę ze skargi na konkretną decyzję, bada jedynie jej zgodność z prawem, natomiast nie dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć, do których wydania doszło po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Dlatego w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, a postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Jednocześnie Sąd w punkcie 2 postanowienia zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania. Stwierdzić bowiem należy, iż umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynikało z uznania, iż wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji objętej skargą jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stwierdzając nieważność swojej decyzji, Kolegium dokonało swoistej samokontroli tej decyzji i stwierdziło, że jest ona sprzeczna z prawem i jako taka powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. W przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z art. 201 § 1 tej ustawy, skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania.
Na zasądzone koszty postępowania składa się: wpis od skargi (1156 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej (2.400 zł).