Uzasadnienie
M. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej "Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] października 2021 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 13 grudnia 2021 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka listowa polecona zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona Skarżącej na adres wskazany w skardze w dniu 4 stycznia 2022 r.
Skarżąca do 18 stycznia 2022 r. nie uiściła wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa (k. 21 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało Skarżącej – 4 stycznia 2022 r. Należy zauważyć, że w zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie.
Wobec doręczenia wezwania 4 stycznia 2022 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 11 stycznia 2022 r.
Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do 18 stycznia 2022 r. wpisu nie uiszczono.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka przewidziana w tym przepisie. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.