Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2829/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia 29 listopada 2012 r. organ administracji zwrócił się o sprostowanie sentencji wyroku z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2829/11 poprzez zmianę nazwy strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 159 i art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Z nadesłanego odpisu z Rejestru Handlowego bezsprzecznie wynika, iż stroną w niniejszej sprawie jest K. GmbH z siedzibą w Niemczech. Przy sporządzaniu sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku doszło do omyłkowego oznaczenia strony skarżącej poprzez wpisanie słowa "GmnH" zamiast "GmbH". Powyższe błędne oznaczenie strony skarżącej powstało wskutek omyłkowego zastąpienia litery "b" literą "n", co wynikało z bezpośredniego sąsiedztwa obu znaków na klawiaturze komputerowej.
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.