Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2830/06

Uzasadnienie

Syg.akt III SA/Wa 2830/06

Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2006 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez P. SA w W. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Warszawa S z dnia [...] listopada 2005 roku w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniesionych do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] z [...] grudnia 2004 roku oraz [...] i [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku wystawionych przez Urząd Miejski w S., działając na podstawie art.127 §2 w związku z art.17 pkt 3, art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego [ Dz.U z 2000 roku, nr 98, poz.1071 z póź zmianami ] oraz w związku z art. 18, art.34 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [ Dz.U, nr 229, poz. 229, poz. 1954 ] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ ustalił, że w dniu [...] grudnia 2004 roku i [...] czerwca 2005 roku Urząd Miejski w S. wystawił tytuły wykonawcze o numerach – [...] [...] i [...], w których jako zobowiązanego wskazał podmiot o nazwie P SA w W., z siedzibą w W. ul. [...].Przedmiotowe tytuły wykonawcze objęły należności z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące listopad 2004, styczeń – kwiecień i maj 2005 w łącznej kwocie należności głównej 661 910 zł wynikającej z deklaracji złożonych przez zobowiązanego.

Wierzyciel poprzedził wystawienie tytułów wykonawczych doręczeniem w dniu [...] grudnia 2004 roku, [...] maja 2005 roku i [...] czerwca 2005 roku upomnień o numerach [...], up [...]i up [...]wzywających do zapłaty należności pod rygorem wszczęcia egzekucji administracyjnej podmiotowi

P. SA –.Wierzyciel upomnienia wysłał na adres W. ul. [...] i W. ul. [...].

Sukcesywnie w dniach [...] stycznia 2005 roku, [...] lutego 2005 roku oraz w dniu [...] czerwca 2005 roku przedmiotowe tytuły wykonawcze wpływały do naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., który kolejno w dniach [...]lutego 2005 roku i [...] czerwca 2005 roku nadal tytułom egzekucyjnym klauzule o skierowaniu do egzekucji.

Przedmiotowe tytułu wykonawcze zostały w dniu zostały w dniu [...] czerwca 2005 roku doręczone wskazanemu podmiotowi tj. P. w W..Tego samego dnia P doręczono także zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2006 roku nr [...], w którym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. dokonał m.in. na poczet Urzędu Miejskiego w S. – zajęcia wierzytelności P.spółka z oo w W.. Doręczonym dłużnikowi zawiadomieniem organ egzekucyjny wezwał P. spółka z oo w W., by nie uiszczał należnej od niego kwoty P. SA z siedzibą w W. ul. [...] bez zgody organu egzekucyjnego, lecz przekazał należną kwotę Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego W. Pismem z dnia [...] czerwca 2005 roku Zarząd P. SA w W. ul. [...] wniósł m.in. zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu zarzutów podnoszono:

1. - zarzut niezgodnego z prawem prowadzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż w jego ocenie zachodzi brak właściwości Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W do prowadzenia egzekucji wobec tzw. dużego podmiotu, jakim są P
2. - wskazywał,że wystawione przez Urząd miejski w S. tytuły wykonawcze obarczone są błędem nie spełniania wymogów określonych w art.27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż jak to przewidziano w art. 27 § 1 pkt 5 tej ustawy nie powołują podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokajania należności pieniężnej, co tym samym jest jednoznaczne z naruszeniem art.33 pkt 10 ww ustawy i skutkuje niemożnością prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie.

W dniu [...] sierpnia 2005 roku Prezydent Miasta S. wydał postanowienie nr [...], którym uznał wniesione zarzuty za niezasadne a w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazywał, że naczelnicy tzw. " dużych urzędów skarbowych " są uprawnieni do wszczęcia i prowadzenia egzekucji tylko tych należności, do poboru których są właściwi oraz prowadzą egzekucję na rzecz obcych wierzycieli wyłączenie w przypadku zbiegu egzekucji.W związku z powyższym stwierdził, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. nie jest właściwym do prowadzenia egzekucji w przedmiotowej sprawie.

Na powyższe postanowienie wierzyciela Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2005 roku Zarząd P. SA w W. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenia zasadności stanowiska prezentowanego przez P SA.

Postanowieniem z dnia [...] września 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uwzględniło zażalenie wniesione przez P. SA wskazując, iż w świetle materiałów sprawy P. SA w W. są podatnikiem, o którym mowa w art.5 ust.9b pkt 7 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, spełniającym warunki określone pod literami a, b i d punktu 7 tego przepisu i w dniu 14 października 2003 roku zgodnie z treścią art.5a ust 3 ustawy zawiadomiło o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego z dotychczas właściwego Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. na Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego obejmującego [...] według siedziby podatnika.

Organ dalej twierdził,że iż właściwym do prowadzenia egzekucji jest właśnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W., bowiem analizowane przepisy w zakresie tej kategorii podatników nie wyłączyły egzekucji tych pieniężnych należności, których ustalenie lub określenie i pobór należy do innych organów.

W ocenie SKO w S. nie wynika ponadto aby zachodził zbieg egzekucji, o którym mowa w art.63 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nie wystąpiła również sytuacja, o której mowa w art.31 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca, bowiem egzekucja została wszczęta po dniu wejścia w życie ustawy tej ustawy.

Na powyższe postanowienie Zarząd P SA nie wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Po uprawomocnieniu się postanowienia wydanego przez SKO w S. organ egzekucyjny Naczelnik [...] Skarbowego w W. postanowieniem wydanym w dniu [...] listopada 2005 roku odmówił uwzględnienia zarzutów i umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] z dnia [...]grudnia 2004 roku oraz [...] i [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku wystawionych przez Urząd Miejski w S. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał iż prawomocnym postanowieniem z dnia [...] września 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżone postanowienie wierzyciela uznając zarzut za uzasadniony.Zgodnie z art.34 § 1 cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowisko wierzyciela w zakresie przedstawionego zarzutu nie ma charakteru wiążącego i stanowi jeden z elementów postępowania wyjaśniającego.W związku z powyższym organ egzekucyjny stanął na stanowisku iż właściwym dla prowadzenia postępowania egzekucyjnego należności na rzecz obcego wierzyciela jest organ egzekucyjny urzędu właściwego dla miejsca położenia siedziby zobowiązanego, dla P. SA z siedzibą w W ul. [...].

Na postanowienie Naczelnika [...] Skarbowego w W. P. SA wniosły zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej W W. ponawiając argumenty podniesione w zarzutach z dnia 30 czerwca 2005 roku, a dotyczące braku właściwości Naczelnika [...] Skarbowego do prowadzenia egzekucji wobec P na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Urząd Miejski w S.w przedmiotowym zażaleniu P. SA nie podnosiły zarzutu braku podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokajania należności.

Według P SA zobowiązanym w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym jest osoba prawna P SA z siedzibą w W., ul. [...], który to podmiot jest podatnikiem, o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych.Zatem w ocenie skarżącej spółki, skoro właściwość miejscowa organu podatkowego pierwszej instancji uległa zmianie dla P SA z Naczelnika [...]Skarbowego –W na Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w W., to w postępowaniu egzekucyjnym właściwość organu egzekucyjnego uległa analogicznej zmianie.

W odpowiedzi na skierowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu [...] kwietnia 2006 roku Prezydent miasta S. wskazał,że w dniu 29 grudnia 2005 roku wierzyciel wycofał wystawione tytuły wykonawcze w związku z przejęciem części nieruchomości za zaległości podatkowe, o czym zawiadomił Naczelnika [...]Skarbowego w W.Zatem mimo iż w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym dochodzona należność przestała być egzekwowana nie stało się ono bezprzedmiotowe, z uwagi na to iż w toku prowadzonej egzekucji powstały koszty egzekucyjne i z racji ich powstania zaistniała konieczność obciążenia nimi bądź wierzyciela, bądź zobowiązanego, co ma jednak miejsce w odrębnym postępowaniu.

W ocenie organu wyrażona w postanowieniu o stanowisku wierzyciela ocena w zakresie określonym w art.33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. w kwestii wymogów określonych w art.27 ww ustawy nie wiąże organu egzekucyjnego, zgodnie bowiem z przepisem art.34 § 1 ww ustawy, organ egzekucyjny powinien samodzielnie dokonać weryfikacji słuszności tego zarzutu.

Wykonując delegację ustawową zawartą w art.9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych [ Dz.U nr 106, poz.489, z póź. zmianami ] Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych wydał rozporządzenie z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych.Z powyższego rozporządzenia wynika iż urzędy skarbowe wskazane w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia są właściwe w sprawach dotyczących podatników określonych w art.5 ust.9b powołanej ustawy tzw. dużych podatników.

Należy zatem uznać, iż są one również uprawnione do wszczęcia i prowadzenia egzekucji należności pieniężnych przysługujących od tych podatników, a więc do poboru których są właściwe.

Urzędy właściwe do obsługi tzw. dużych podatników nie zostały wymienione w załączniku nr 3 do ww rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku.Właściwość organu egzekucyjnego w przypadku PKP SA została określona zgodnie z art. 22 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z którym właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.

Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2006 roku złożyły P. SA w W. Skarżący wnosił o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, wraz z poprzedzającym je postanowieniem Naczelnika [...] Skarbowego w W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucał:

1. - naruszenie prawa materialnego poprzez błędna interpretację i niewłaściwe zastosowanie art.33 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [ Dz.U z 2005 roku nr 229 poz. 229, poz. 1954 z póź. zmianami ] zwaną dalej ustawą w związku z art. 22 § 2 ustawy oraz art.5 ust.6, 9a i 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku [ Dz.U z 2004 roku nr 121 poz. 1267 z póź. zmianami ] oraz § 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ Dz.U z 2003 roku, nr 209 poz. 2027 ] poprzez przyjęcie iż:
2. - nowelizacja ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku dokonana ustawą z dnia 27 czerwca 2003 roku o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych [ Dz.U z 2003 roku, nr 137 poz. 1302 ] nie wywarła wpływu na zmianę właściwości organu egzekucyjnego egzekwującego podatek od nieruchomości w niniejszej sprawie, a więc prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do podmiotu wymienionego w art.5 ust.9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych, właściwym organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu skarbowego wymieniony w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ DZ.U z 2003 roku, nr 209 poz. 2027 ]
3. - naczelnicy urzędów skarbowych wymienieni w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ Dz.U z 2003 roku, nr 209 poz.2027 ], a w szczególności Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego nie mają kompetencji do prowadzenia postępowań egzekucyjnych w stosunku do podmiotów spełniających kryteria wymienione w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku.
4. - naruszenie art.124 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.107 § 1 i 3 tego kodeksu poprzez nie zawarcie w zaskarżonym postanowieniu uzasadnienia faktycznego i prawnego i przyczyn nie uznania podniesionego przez P. SA zarzutu z art. 33 pkt 9 ustawy tj. naruszenia przez organ egzekucyjny art. 22 § 2 ustawy

Orzeczenie, że organem egzekucyjnym, właściwym miejscowo dla P. SA, jako podmiotu wymienionego w art.5 ust.9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych,jest Naczelnik Urzędu Skarbowego wymieniony w załączniku nr 2 do rozporządzenia w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych tj. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wskutek czego Naczelnik [...] Skarbowego w W. nie jest właściwym organem egzekucyjnym w sprawie, a więc fakt wszczęcia i prowadzenia przez niego postępowania egzekucyjnego wobec P SA jest niezgodny z prawem.

W uzasadnieniu skargi P SA przytoczyło dotychczasowy przebieg postępowania i argumentację zaprezentowaną przez organy podatkowe.

W dalszej części skarżący podnosił,że praktycznie jednym spornym elementem jest okoliczność, iż zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiotowej sprawie właściwość organu egzekucyjnego została ustalona z art.22 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zdaniem skarżącego niezgodnie z tym artykułem, oraz ewentualnie / choć nie wynika to z treści uzasadnienia /, że naczelnicy urzędów skarbowych wymienieni w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku [ DZ.U z 2003 roku, nr 209, poz.2027 z póź. zmianami ] mogą prowadzić egzekucję należności do poboru których są właściwi, podczas gdy P SA twierdzi, że egzekucji może podlegać każda należność pieniężna od podmiotów wymienionych w art.5 ust.9b i 9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

P SA w trakcie całego postępowania kwestionowała właściwość miejscową Naczelnika [...] Skarbowego W, jako organu wymienionego w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 listopada 2003 roku do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do podmiotu, o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych tj. podnosiła zarzut o którym mowa w art.33 pkt 9 ustawy.

Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości ustala się według siedziby zobowiązanego lub według miejsca położenia składników tego majątku.

Zgodnie z art.19 ust.1 i art.22 § 2 i 3 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organem egzekucyjnym w sprawie jest właściwy miejscowo naczelnik urzędu skarbowego.

Właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych, określa Minister Finansów rozporządzeniu wydanym na podstawie delegacji zawartej w art.5 ust.9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku [ DZ.U DZ 2004 roku, nr 121, poz. 1267 z póź. zmianami ].

P S.A. jest podmiotem o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

Zdaniem P SA zmiana właściwości miejscowej naczelników urzędów skarbowych wpłynęła na zmianę właściwości miejscowej organów egzekucyjnych wobec podmiotów wymienionych w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych, gdyż ustawodawca nie wyłączył podmiotów spełniających kryteria przewidziane przez art.5 ust.9b ww ustawy z ogólnych zasad ustalania właściwości organów egzekucyjnych, określonych ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisami o terytorialnym zasięgu działania naczelników urzędów skarbowych właściwych miejscowo dla podmiotów spełniających kryteria art.5 ust.9b.Fakt rozróżnienia naczelników urzędów skarbowych właściwych miejscowo dla podmiotów spełniających kryteria art.5 ust.9b ustawy z 21 czerwca 1996 roku i podmiotów, które tego kryterium nie spełniają skutkuje tym, że ustalona zgodnie z art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji właściwość organu egzekucyjnego, oparta przecież na właściwości miejscowej naczelników urzędów skarbowych [ organ egzekucyjny to właściwy terytorialnie naczelnik urzędu skarbowego ], także automatycznie taki podział przyjmuje.

Zgodnie z art.5 ust.9a ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego włącznie w zakresie:

1. 1. niektórych kategorii podatników
2. 2. wykonywania niektórych zadań określonych w ust.6 może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych ale zapis ten nie oznacza automatycznego ograniczenia kompetencji naczelników urzędów skarbowych, których właściwością są objęci podatnicy spełniający kryteria określone w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych, gdyż naczelnicy ci są właściwi miejscowo zawsze gdy sprawa jest objęta ich kompetencjami a dotyczy podmiotu o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

W obowiązującym stanie prawnym nie istnieje przepis pozbawiający naczelników urzędów skarbowych wymienionych w załączniku nr 2 do rozporządzenia w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych z 19 listopada 2003 roku jakichkolwiek kompetencji przyznawanych art.5 ust.6 ustawy o urzędach i izbach skarbowych w zakresie zobowiązań publicznoprawnych ciążących na tych podmiotach z tytułu podatku od nieruchomości.W każdym urzędzie skarbowym kierowanym przez naczelnika urzędu skarbowego wymienionego w załączniku nr 2 powstał i od 1 stycznia 2004 roku czynnie funkcjonuje dział egzekucji administracyjnej.

W przypadku gdyby ustawodawca lub Minister finansów zamierzali wprowadzić ograniczenie kompetencji w sposób sugerowany przez dyrektora Izby Skarbowej w W, to powinno to powinno nastąpić to przez wyraźny zapis w przepisach prawa, analogicznie jak w przypadku gmin stanowi art.19 § 2 ustawy.

P. SA nigdy nie twierdziła, że przepisy dotyczące właściwości naczelników urzędów skarbowych uchylają treść art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak też takiego stanowiska nie zawierają obowiązujące przepisy prawa

Przypomnijmy, że art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie objętym sporem stanowi, iż właściwość miejscową organu egzekucyjnego egzekucji należności pieniężnych egzekucyjnego praw majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca siedziby zobowiązanego lub położenia lub położenia jego majątku, natomiast zgodnie z art.19 ww ustawy naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga P SA na uwzględnienie nie zasługuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153, poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – zwanej dalej P.p.s.a [ Dz.U nr 153, poz.1270, ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności

Jak stanowi przepis art.134 § 1 P.p.s.a sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Odnosząc się do zarzutów skargi w pierwszej kolejności należy rozpatrzyć te, które dotyczą naruszenia przepisów postępowania, bo tylko na tle prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych można dokonać analizy czy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego.

Zgodnie z przywołanym w skardze przepisem art.124 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego postanowienie winno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego.Zgodnie z art.126 kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art.107 § 2- 5 kpa.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że uzasadnienie decyzji nie spełnia wymagań stawianych przez przepisy art. 107 § 3 kpa

W sporządzonych przez organ motywach została dokonana ocena całego zebranego materiału dowodowego i wyjaśniono motywy podjęcia aktu w sposób, który przekonuje o prawidłowości oceny zebranych dowodów.To,że skarżący nie podziela poglądów zaprezentowanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, to nie oznacza iż uzasadnienie jest sporządzone w sposób nieprawidłowy.

Zdaniem Sądu nie można się zgodzić z podnoszonym w toku postępowania zarzutem iż tytuły wykonawcze wystawione przez Prezydenta S posiadały braki formalne polegające na nie wskazaniu podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej.

W ocenie Sądu egzekwowane należności nie korzystały z prawa pierwszeństwa zaspokojenia i z tego też względu nie było potrzeby dokonywania oznaczenia w tytule wykonawczym.

Odnosząc się do naruszenia prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art.33 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [ DZ.U DZ 2005 roku, nr 229, poz. 1954 z póź. zmianami ] w związku z ar.22 § 2 ww ustawy oraz art.5 ust.6, 9a i 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku [ DZ.U DZ 2004 roku, nr 121, poz.1267 z póź. zmianami ] oraz § 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ DZ.U DZ 2003 roku, nr 209, poz.2027 ] należy zauważyć iż zgodnie z art.6 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych w związku z art.19 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przypadku egzekucji należności pieniężnych organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu skarbowego.W przypadku prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji, w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości zgodnie z art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w postępowaniu administracyjnym właściwość miejscową ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 3 art.22, który stanowi, że jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub większa jego część nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego ustalonego zgodnie z § 2 art.22, właściwość miejscową ustala się według miejsca położenia składników tego majątku.

Zgodnie z art.9 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych określa się według terytorialnego zasięgu działania odpowiednio urzędu skarbowego i izby skarbowej, z uwzględnieniem ust.9a, a także z uwzględnieniem zadań i terytorialnego zasięgu działania organów określonych w programach pilotażowych, o których mowa w ust.1a i 1b.Zgodnie z przywołanym przepisem ust.. 9a terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie

1. - niektórych kategorii podatników
2. - wykonywania niektórych zadań określonych w ust.6 może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych.

Zgodnie z przepisem art.9b wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania określonego urzędu skarbowego zgodnie z ust.9a następuje w przepisach określonych na podstawie ust.9c i może dotyczyć w szczególności:

1. - podatkowych grup kapitałowych
2. - banków
3. - zakładów ubezpieczeń
4. - jednostek działających na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi [ DZ.U nr 183, poz.1538 ] oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych
5. - jednostek działających na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
6. - oddziałów lub przedstawicielstw przedsiębiorstw zagranicznych
7. - osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadajacych osobowości prawnej, które:

a- w ostatnim roku podatkowym osiągnęły przychód netto, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług o równowartości co najmniej 5 mln euro według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na koniec roku podatkowego albo b- jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, biorą udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi za granicą albo posiadają udział w kapitale takich przedsiębiorstw albo c- są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, albo d- jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego jednocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym w rozumieniu ustaw lub w jego kontroli albo posiadają jednocześnie posiadają udział w kapitale takich podmiotów.

Przepis ust.9c ustawy z 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych wskazał,że Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg działania oraz siedziby naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych uwzględniając zasady określone w ust.9a i 9b potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika.

W § 2 Rozporządzenia ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ DZ.U DZ 2003 roku, nr 209, poz. 2027 z póź. zmianami ] ustalił siedziby i zasięg terytorialny działania naczelników urzędów skarbowych, właściwych włącznie w zakresie podatników określonych w art.5 ust.9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych, zwanej dalej ustawą, w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Niekwestionowanym ustaleniem faktycznym dokonanym w toku postępowania jest to iż skarżący P SA spełnia kryteria jako podmiot z art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych dla którego to podmiotu Minister Finansów ustalił siedzibę i terytorialny zasięg działania naczelnika urzędu skarbowego, właściwego włącznie w zakresie podatników określonych w tym powyższym przepisie.

W stosunku do P S.A. urzędem skarbowym ustalonym w rozporządzeniu jest [...] Urząd Skarbowy.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie celem powołania tzw. " dużych urzędów skarbowych " co wynika z przepisów art.9c ustawy z 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych było zaspokojenie potrzeb właściwego zorganizowania wykonywania zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika.Tak więc celem powołania takich jednostek był sprawny pobór podatków od podatników spełniających kryteria art.5 ust.9b i sprawna ich obsługa. Należy uznać, że w zakresie poboru podatków do których są uprawnione tzw. " duże urzędy skarbowe " są uprawnione do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a na rzecz obcych wierzycieli w przypadku zbiegu egzekucji.W ocenie sądu dokonując wykładni obowiązujących przepisów należy wziąć przede wszystkim cel zmiany przepisów ustawy o urzędach i izbach skarbowych i utworzenie odrębnych jednostek tylko właściwych wyłącznie w zakresie podatnika jak stanowi § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych.

Nie można uznać, biorąc pod uwagę wykładnię celowościową aby ustawodawca zmieniając przepisy obciążył " duże urzędy " skarbowe obowiązkiem prowadzenia również postępowań egzekucyjnych na rzecz obcych wierzycieli. Tak więc należy uznać, że organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał prawidłowej wykładni przepisów i prawidłowo stanął na stanowisku, że egzekucja w niniejszej sprawie winna być prowadzona przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego tj. [...] Skarbowego W..

Z tego też względu biorąc za podstawę art. 151 P.p.s.a oddalono skargę.