Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej C. z siedzibą w J. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ww. organu z dnia [...] stycznia 2007 r. nr. Mocą przedmiotowej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych.
W dniu 21 kwietnia 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu podniesiono, iż skoro decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. organ odwoławczy uchylił w całości wskazane rozstrzygnięcie umarzające postępowanie to dalsze prowadzenie postępowania w sprawie oceny legalności zaskarżonej decyzji byłoby nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Z powołanego przepisu art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą określone w art. 60 P.p.s.a. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a w zw. z art. 60 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a.