Uzasadnienie
Skarżąca – W. sp. z o.o. z siedzibą w W., złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] lipca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. We wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca stwierdziła, że prawidłowo udokumentowany zwrot towarów wraz z wystawioną fakturą korygującą stanowią wystarczające przesłanki do dokonania obniżenia podstawy opodatkowania (obrotu), a w konsekwencji należnego podatku od towarów i usług. Zdaniem Skarżącej pogląd ten jest wynikiem wykładni art. 29 ust. 4 i 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – dalej: "u.p.t.u.", prowadzącej do wniosku, że konieczność gromadzenia potwierdzeń odbioru faktur korygujących w celu obniżenia należnego podatku od towarów i usług nie dotyczy faktur korygujących dokumentujących zwrot towarów. Dodatkowo Skarżąca podniosła, że przepisy Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L. 2006, nr 347. poz.
1) – dalej: "Dyrektywa 112", nie nakładają na podatnika obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta jako warunku skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o wartość wynikającą z faktury korygującej. W ocenie Skarżącej obowiązek posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru faktury korygującej narusza również zasadę neutralności i proporcjonalności podatku od towarów i usług.
Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2010 r., powołując się m.in. na treść art. 29 ust. 1, 4, 4a i 4b u.p.t.u, uznał powyższe stanowisko za nieprawidłowe.
W odpowiedzi na wezwanie Skarżącej do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.
W skardze na interpretację indywidualną Skarżąca podniosła m.in. zarzut naruszenia art. 29 ust. 4 a u.p.t.u. w zw. z art. 73, art. 90, art. 273 i art. 219 Dyrektywy 112 przez jego niewłaściwą interpretację, nie uwzględniającą ww. przepisów Dyrektywy 112 i w konsekwencji odmowę prawa do obniżenia należnego podatku od towarów i usług, będącego wynikiem zwrotu towaru w miesiącu wystawienia faktury korygującej, w przypadku nieposiadania przez Skarżącą potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez klienta, a także art. 1 ust. 2 Dyrektywy 112, tj. zasad neutralności i proporcjonalności podatku od towarów i usług przez odmówienie Skarżącej prawa do ustalenia zgodnej z prawem wspólnotowym podstawy opodatkowania.
Minister Finansów, uznając zarzuty skargi za niezasadne,.wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postanowieniem z 16 września 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 104/10, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. U.E.C 115 z 9 maja 2008 r.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne:
"Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a u.p.t.u. uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?“
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wprawdzie w przepisie tym nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest taki sam. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W ocenie Sądu, w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zatem zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Ponadto ustawodawca używając sformułowania "może" pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości na użytek sprawy I FSK 104/10 będzie miała decydujące znaczenie także dla niniejszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.