Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 października 2010 r. M. GmbH z siedzibą w Austrii (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] stwierdzające wniesienie przez Spółkę z uchybieniem terminu odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 10 listopada 2010 r. Spółka została wezwana do ustanowienia w terminie 2 miesięcy pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 22 listopada 2010 r. (karta 11 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 299 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 2 p.p.s.a.)
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. wezwał Skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone Spółce w dniu 22 listopada 2010 r., zatem wyznaczony termin dwóch miesięcy upłynął w dniu 22 stycznia 2011 r.
Skarżąca w wyznaczonym terminie nie wykonała przedmiotowego wezwania.
W konsekwencji, nieustanowienie w wyznaczonym terminie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce implikuje konieczność odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 299 § 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie wyżej powołanego przepisu odrzucił skargę.