Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 marca 2014r., sygnatura akt III SA/Wa 2586/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.P. (dalej "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2013r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe spółki oraz odsetki za zwłokę w podatku od towarów i usług za sierpień 2008r.
W dniu 21 września 2016r. Skarżący złożył do Sądu pismo z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego, dotyczące postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem o ww. sygnaturze.
W uzasadnieniu podniósł, że Organy Państwa dopuściły się naruszenia prawa tj. stosowania tortur, które trwa nadal. Natomiast odpowiedzialne Organy Państwa milczą, mataczą i kłamią.
Skarżący stwierdził, że wyrok "zawiera matactwo, nie odnosi się do prawdziwych zdarzeń prawnych i faktów oraz niezbitych dowodów, które miały i mają związek z niniejszym postępowaniem oraz z innymi postępowaniami tak karnymi jak też cywilnymi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę o wznowienie należało odrzucić.
Na wstępie trzeba zaznaczyć, iż wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, w związku z czym zostało obwarowane spełnieniem warunków formalnych.
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. wznowienie postępowania przysługuje od orzeczeń prawomocnych. Podstawy do wznowienia zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 P.p.s.a. i niedopuszczalna jest ich rozszerzająca wykładnia, zważywszy na fakt, że wznowienie postępowania jest odstępstwem od zasady stabilności orzeczeń.
Należy zauważyć, że na posiedzeniu niejawnym Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a także czy została wniesiona w stosunku do prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Zgodnie z treścią art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W orzecznictwie NSA, jak i Sądu Najwyższego (dalej "SN") ugruntowany jest pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2005r., GSK 1243/04, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z 25 września 2001r., II SA/Gd 970/01, niepubl., a także postanowienie SN z 29 stycznia 1968r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154).
Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy stwierdzić po pierwsze należy, że Skarżący żądał wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2586/13, w której zapadło już prawomocne merytoryczne rozstrzygnięcie, a zatem została spełniona przesłanka wynikająca z art. 270 P.p.s.a.
Skarżący nie wskazał jednak okoliczności wynikających z art. 279 P.p.s.a. tj. podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Niemożliwe zatem było stwierdzenie czy skarga o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Wa 2586/13 została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do ostatniego z warunków niezbędnych do wznowienia postępowania sądowego, wskazania ustawowej podstawy wznowienia, Sąd stwierdza co następuje.
Skarżący nie powołał na jakiej podstawie wymienionej enumeratywnie w art. 271 - 274 P.p.s.a. żąda wznowienia postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia.
Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Mając na uwadze, że Skarżący nie oparł skargi o wznowienie postępowania sądowego na żadnej z ustawowych podstaw wymienionych w art. 271 – 274 P.p.s.a., ani też nie wskazał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, a także nie zawarł żądania uchylenia lub zamiany orzeczenia, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.