Uzasadnienie
Skarżący Pan, R.D. (dalej także jako "Strona"), wniósł skargę z 21 listopada 2022 r. (złożoną na poczcie 23 listopada 2022 r., por. stempel nadawczy na kopercie, k. 10 akt sądowych) na decyzję organu podatkowego (dyrektora izby administracji skarbowej) o odpowiedzialność osób trzecich wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej p.p.s.a.) – s. 3 skargi, k. 4 akt sądowych. Zaskarżona przez Stronę decyzja została doręczona 28 stycznia 2022 r. w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, dalej "O.p.").
W uzasadnieniu skargi i wniosku Strona powołała się na wadliwość rozstrzygnięcia sprawy przez organ zarzucając naruszenie O.p. oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako "k.p.a."). Zapłaciła też wpis od skargi (w kwocie 500 zł (k. 19akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, a więc akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., doręczono Skarżącej w dniu 28 stycznia 2022 r. w trybie art. 150 O.p. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął, bezskutecznie, w poniedziałek w dniu 28 lutego 2022 r. Skarga została natomiast wniesiona 23 listopada 2022 r. (por. stempel nadawczy, k. 10 akt sądowych akt), zatem z niewątpliwym uchybieniem terminu.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. O kosztach Sąd zarządził na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.