Uzasadnienie
N. S.A. (dalej zwana: "Skarżącą") wnioskiem z 19 czerwca 2018 r. zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "DKIS") o wydanie interpretacji przepisów podatku dochodowego od osób prawnych.
DKIS interpretacją indywidualną z 6 września 2018 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Interpretację doręczono pełnomocnikowi Strony, jak wynika z Urzędowego Potwierdzenia Odbioru (UPD, k 28 akt interpretacyjnych) w dniu 18 września 2018 r.
Spółka skargą z 17 października 2018r. wniesioną, jak wynika ze stempla na kopercie, 19 października 2018 r. o godz. 11:28 (k.11 akt sądowych) zakwestionowała przywołaną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego DKIS. Wpis od skargi w kwocie 200,- zł uiściła 18 października 2018 r. (k. 24 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu.
W niniejszej sprawie, zaskarżoną interpretację indywidualną, a więc akt o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., doręczono skarżącej spółce w dniu 18 września 2018 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 18 października 2018 r. (czwartek). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 19 października 2018 r. (piątek), zatem z jednodniowym uchybieniem terminu.
Wobec powyższego uznać należało, że skarga podlegała odrzuceniu, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt. I sentencji. O zwrocie wpisu w pkt. II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.