Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu odwołania E. sp. z.o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2006 r.
Spór w sprawie dotyczył kwestii zwolnienia od podatku VAT usług edukacyjnych zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm., w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., dalej: "u.p.t.u.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 54/12, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE" lub "ETS") następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: czy przepisy art. 132 ust.1 lit. i), art. 133 i 134 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.;) dalej zwanej Dyrektywą 112, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych, które wynika z art. 43 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do tej ustawy, w stanie prawnym obowiązującym w 2010 r. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy ze względu na niezgodność zwolnienia z przepisami Dyrektywy 112, podatnik na podstawie art. 168 tej Dyrektywy będzie uprawniony jednocześnie do stosowania zwolnienia od podatku oraz korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Podkreślić należy, że zarówno w stanie prawnym obowiązującym w 2006 r. jak i w 2010 r. treść art. 43 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. w 2006 r. jest tożsama. Natomiast treść art. 132 ust. 1 lit. i, art. 133 oraz art. 134 Dyrektywy 112 ma swoje odzwierciedlenie odpowiednio w art. 13 ust. 1 lit. i, art. 13 ust. 2 a oraz art. 13 ust. 2b obowiązującej w 2006 r. Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (nr 77/388/EEC).
W ocenie Sądu, w świetle stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy oraz przepisów materialnoprawnych znajdujących w niej zastosowanie, uznać należy, że odpowiedzi udzielone przez TSUE na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na jej wynik.
Końcowo wskazać należy, że wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ustawodawca nie wymienił wprost ETS (TSUE), jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym przez NSA w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dopisek Sądu) jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed TSUE jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu, mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia