Uzasadnienie
Skarżący R.M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Wskazał, iż wraz z żoną i córką utrzymują się z kwoty 680 zł, która w okresie jesienno-zimowym wystarcza tylko na opłaty. Wśród opłat tych wymienił energię elektryczną (150 zł), gaz (60 zł), wodę (40 zł), opał (250 zł), przedszkole (180 zł). Oświadczył, że nie posiada majątku, ani oszczędności.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wskazał, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Wyjaśnił, że rachunki za energię elektryczną są na nazwisko nieżyjącej matki. Do dodatkowych niepotwierdzonych opłat zaliczył gaz (55 zł), telefon (50 zł), tv (10 zł), odpady komunalne (20 zł), środki czystości (50 zł), wodę (30 zł), dowóz dziecka do przedszkola (100 zł), prasę (20 zł), opał na zimę. Skarżący przedstawił informację z banku o rachunkach, historię rachunku, zaświadczenie Ośrodka Pomocy Społecznej w R., zaświadczenie o opłacie za przedszkole, dokumenty obrazujące wydatki, odpis skrócony aktu zgonu, zeznania podatkowe, informacje PIT-11.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że wraz z żoną utrzymuje się on z wynagrodzenia za pracę wynoszącego łącznie 680 zł. Uwzględniając zatem wysokość uzyskiwanego przez Skarżącego dochodu i należnych w sprawie kosztów sądowych (tych już żądanych w postaci wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz potencjalnych innych – wykraczających poza ten wpis – takich jak koszt opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem - 100 zł czy koszt wpisu od skargi kasacyjnej - 250 zł) referendarz sądowy doszedł do przekonania, że zapłata tych kosztów oraz wynagrodzenia względem pełnomocnika odbyłaby się kosztem wydatków na konieczne utrzymanie Skarżącego i jego rodziny. Z tych względów jego wniosek o zwolnienie od tych kosztów i ustanowienie radcy prawnego uznać należało za zasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.