Uzasadnienie
Skarżący M. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 i 2014r.
Pełnomocnika Skarżącego wezwano dwoma pismami z 12 września 2017r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - 1.106 zł i do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik Skarżącego wezwanie otrzymał 15 września 2017r. (k. 28 akt sądowych).
Skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego J. S. pismem z 13 października 2017r. wniósł do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, uiścił ww. wpis sądowy (13 października 2017r. – k. 34 akt sądowych) oraz nadesłał pełnomocnictwo. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącego podniósł, że uchybienie terminu wynikało z czasowego braku możliwości osobistego kontaktu z mocodawcą, który w tym czasie między innymi zmienił swoje miejsce zamieszkania. Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że po ustaniu przyczyny i spotkaniu się z mocodawcą 13 października 2017r. bezzwłocznie wykonał zarządzenie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Przywrócenie terminu do dokonania czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie upłynął 22 września 2017r. Skarżący nie wyjaśnił, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, więc należało, w świetle okoliczności podniesionych we wniosku, przyjąć, że miało to miejsce w dacie spotkania pełnomocnika ze Skarżącym - 13 października 2017r., kiedy podpisane zostało pełnomocnictwo. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył 13 października 2017r. Uznać zatem należało, że Skarżący spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 4 P.p.s.a.
W ocenie Sądu, nie została natomiast spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu czynności, wynikająca z § 2 cytowanego przepisu.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
Pełnomocnik Skarżącego twierdzi wprawdzie, że nie miał kontaktu ze Skarżącym z uwagi m.in. na zmianę miejsca zamieszkania Skarżącego, ale okoliczności tej nie popiera żadnymi dokumentami, potwierdzającymi, albo uprawdopodabniającymi tą okoliczność. Ponadto stwierdzić też należy, że przejawem niedbałości o własne interesy jest nie poinformowanie przez Skarżącego pełnomocnika o zmianie adresu, a tym bardziej niepozostawienie telefonu, pod którym możliwe byłoby nawiązanie kontaktu ze Skarżącym.
Sąd, biorąc powyższe pod uwagę uznał, że przesłanki podane we wniosku o przywrócenie terminu nie stanowią należytego wykazania przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania ww. czynności (art. 87 § 2 P.p.s.a.).
Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji.
Sąd stwierdza również, że zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu 15 września 2017r. (k. 28 akt sądowych), należało przyjąć, że wpis należało uiścić do 22 września 2017r. Wpis uiszczono natomiast 13 października 2017r. w tym samym dniu załączono również do akt sądowych pełnomocnictwo (k. 31 akt sądowych).
Skoro doszło do znaczącego przekroczenia terminu w uzupełnieniu ww. braku formalnego skargi oraz w uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, a nie zaszły przesłanki do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia ww. braku, skargę należało odrzucić na mocy art. 220 §1 i 3 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (punkt drugi sentencji).
Sąd zauważa ponadto, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, co wynika wprost z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd, mając na względzie ww. przepis postanowił zwrócić Skarżącemu wpis sądowy od skargi (punkt trzeci sentencji).