Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "DIC") decyzją z [...] lutego 2008r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] stycznia 2007r. określającą P. sp. z o.o. w W. (dalej "Skarżącą") prawidłową wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów (dalej "VAT") objętych zgłoszeniem celnym z [...] maja 1999r. Powodem ich wydania było obniżenie wartości celnej importowanych towarów skutkujące zmniejszeniem podstawy opodatkowania VAT, a w konsekwencji jego określenie w wysokości niższej niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym. Przedmiotem kontrowersji było m.in. czy możliwe jest wydanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe po upływie terminu przedawnienia, gdy zobowiązanie wygasło wcześniej, na skutek jego zapłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając – wyrokiem z 13 października 2008 r. - skargę na ww. decyzję DIC stwierdził, że skoro zobowiązanie w VAT powstało z mocy prawa i zostało zapłacone w wysokości większej niż należna, zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej "O.p."), wygasło w całości z chwilą zapłaty. Nie mogło więc ponownie wygasnąć wskutek przedawnienia. Wydanie więc zaskarżonej decyzji, określającej wysokość zobowiązania w mniejszej wysokości niż zapłacona, po upływie 5 lat od powstania zobowiązania podatkowego nie stanowiło naruszenia art. 70 § 1 O.p.
Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się z ww. rozstrzygnięciem i wyrokiem z 13 października 2010r. uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Stwierdził, że po upływie okresu przedawnienia, organ - wbrew interesowi prawnemu podatnika - nie może kształtować wielkości przedawnionego zobowiązania podatkowego "na jego korzyść", określając go w niższej wysokości niż kwota zapłacona. Przedawnienie zobowiązania skutkuje bezprzedmiotowością postępowania.
DIC przed terminem rozprawy, wyznaczonym na 13 stycznia 2010r., decyzją z [...] grudnia 2010r., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), uwzględnił w całości skargę Skarżącej i zgodnie z żądaniem uchylił własną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika Skarżącej z 3 stycznia 2011r. decyzja ta została mu doręczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 54 § 3 P.p.s.a., powołany wyżej, stanowi że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej uczynił, wydając decyzję z [...] grudnia 2010r. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakimi była decyzja z [...] lutego 2008r., którą zaskarżyła Skarżąca wnosząc niniejszą skargę.
Sąd, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w pkt 1 i 2 § 1 art. 161 P.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa Skarżącej. Wobec tego postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym stanowi punkt 1 sentencji.
Uwzględnienie skarg przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W sprawie do kosztów zalicza się: uiszczony wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie radcy prawnego (180 zł), opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17zł). Postanowienie w zakresie kosztów postępowania zapadło na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).