Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lipca 2017 r. zapadłym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2953/15 uchylił zaskarżone przez F. S.A. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą") postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. pismem z dnia 13 lutego 2018 r. zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki w sentencji wyroku z dnia 28 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2953/15 poprzez prawidłowe słowne określenie kwoty zasądzonych, od organu administracji publicznej, na rzecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego. Według organu zaistniała rozbieżność uniemożliwia prawidłowe dokonanie zwrotu ww. kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
W przedmiotowej sprawie przy sporządzaniu sentencji wydanego w dniu 28 lipca 2017 r. wyroku doszło do omyłkowego słownego oznaczenia kwoty zasądzanych na rzecz strony skarżącej kosztów postepowania sądowego poprzez posłużenie się wyrażeniem "trzysta pięćdziesiąt" zamiast "trzysta pięćdziesiąt siedem".
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła niedokładność pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.