Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.," sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność.
Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.).
Mając powyższe na uwadze Sąd zauważa, iż w pkt 1) sentencji ww. wyroku błędnie wskazano rodzaj aktu administracyjnego, który na skutek wniesionej przez stronę skarżącą skargi został uchylony przedmiotowym wyrokiem. Jak już bowiem wskazano powyżej, zaskarżeniu w niniejszej sprawie podlegało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., natomiast tut. Sąd orzekł w pkt 1) przedmiotowego wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
Powyższy błąd stanowi oczywistą omyłkę pisarską, którą Sąd postanowił sprostować niniejszym postanowieniem.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.