Uzasadnienie
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca – J.S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Skarżąca oświadczyła, że jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 741,34 zł netto. Kwota ta nie wystarcza jej na utrzymanie i leczenie. Skarżąca wskazała, że mieszka razem z córką i wnuczką, które ze względu na trudną sytuację rodziną znalazły u niej schronienie. Córka skarżącej samotnie wychowuje dziecko, nie ma pracy i ze względu na stan zdrowia nie może jej podjąć. Cały majątek córki oraz rzeczy osobiste zawłaszczył zięć skarżącej oraz jego konkubina. Skarżąca powołała się także na zły stan swojego zdrowia oraz nieuregulowany stan prawny gospodarstwa położonego w miejscowości Z. i Z. Do swojego majątku zaliczyła mieszkanie własnościowe o pow. 45,51 m².
Do wniosku skarżąca załączyła: PIT-40A za 2013 r., zaświadczenie o wysokości opłat eksploatacyjnych za mieszkanie, decyzję Prezydenta Miast O. z [...] marca 2014 r. o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego w kwocie 184,41 zł, fakturę za leki, odcinek emerytury.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości około 750 złotych. Mieszkanie zapewnia jej potrzeby mieszkaniowe i nie przynosi dochodów. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika również, iż jej córka pozostająca z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie pracuje i nie ma prawa do zasiłku, a jej mąż uchyla się od obowiązków alimentacyjnych wobec córki. Wykazana we wniosku nieruchomość rolna nie przynosi skarżącej dochodu i jest przedmiotem sporu między członkami rodziny.
W związku powyższym stwierdzić należy, że sytuacja finansowa skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy. Zestawienie wysokości dochodu, którym skarżąca dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata.
Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji finansowej skarżącej oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.